Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Jeremiasza 1 Jeremiasza 2 Jeremiasza 3 Jeremiasza 4 Jeremiasza 5 Jeremiasza 6 Jeremiasza 7 Jeremiasza 8 Jeremiasza 9 Jeremiasza 10 Jeremiasza 11 Jeremiasza 12 Jeremiasza 13 Jeremiasza 14 Jeremiasza 15 Jeremiasza 16 Jeremiasza 17 Jeremiasza 18 Jeremiasza 19 Jeremiasza 20 Jeremiasza 21 Jeremiasza 22 Jeremiasza 23 Jeremiasza 24 Jeremiasza 25 Jeremiasza 26 Jeremiasza 27 Jeremiasza 28 Jeremiasza 29 Jeremiasza 30 Jeremiasza 31 Jeremiasza 32 Jeremiasza 33 Jeremiasza 34 Jeremiasza 35 Jeremiasza 36 Jeremiasza 37 Jeremiasza 38 Jeremiasza 39 Jeremiasza 40 Jeremiasza 41 Jeremiasza 42 Jeremiasza 43 Jeremiasza 44 Jeremiasza 45 Jeremiasza 46 Jeremiasza 47 Jeremiasza 48 Jeremiasza 49 Jeremiasza 50 Jeremiasza 51 Jeremiasza 52Verse
Jeremiasza 25:1 Jeremiasza 25:2 Jeremiasza 25:3 Jeremiasza 25:4 Jeremiasza 25:5 Jeremiasza 25:6 Jeremiasza 25:7 Jeremiasza 25:8 Jeremiasza 25:9 Jeremiasza 25:10 Jeremiasza 25:11 Jeremiasza 25:12 Jeremiasza 25:13 Jeremiasza 25:14 Jeremiasza 25:15 Jeremiasza 25:16 Jeremiasza 25:17 Jeremiasza 25:18 Jeremiasza 25:19 Jeremiasza 25:20 Jeremiasza 25:21 Jeremiasza 25:22 Jeremiasza 25:23 Jeremiasza 25:24 Jeremiasza 25:25 Jeremiasza 25:26 Jeremiasza 25:27 Jeremiasza 25:28 Jeremiasza 25:29 Jeremiasza 25:30 Jeremiasza 25:31 Jeremiasza 25:32 Jeremiasza 25:33 Jeremiasza 25:34 Jeremiasza 25:35 Jeremiasza 25:36 Jeremiasza 25:37 Jeremiasza 25:38



Główna myśl interpretacyjna
Jeremiasz 25:3 podkreśla cierpliwość i wierność Bożego powoływania. Od trzynastego roku Jozjasza aż do czasu pisania proroctw, Pan nie przestawał przemawiać do narodów Judy, a do ludzi kierował poruszone serca przez proroka. Mimo wielokrotnych ostrzeżeń i długiego oczekiwania, lud nie słuchał. Tekst ukazuje nie tylko historię czasów Jeremiasza, lecz także boską cierpliwość wobec opornego sumienia, oraz konieczność odpowiedzi na Boże poselstwo.
Kontekst literacki
Wypowiedź zamyka okres wcześniejszych aktywów prorockich zapoczątkowanych w królestwie Judy. Od początku panowania Jozjasza prorocy prowadzą szeptane przesłanie: nawrócenie i wierność przymierzu. Słowo PANA, które «dochodziło» do Jeremiasza przez dwadzieścia trzy lata, ilustruje ciągłą komunikację Boga z ludźmi. Tekst ukazuje napięcie między Bożym zamiarem a ludzką niechęcią.
Znaczenie teologiczne
Kluczowym wnioskiem jest wyraźne potwierdzenie, że Boża cierpliwość ma granice. Pan nie przestaje mówić, lecz ludzie często odpowiadają milczeniem. To ostrzeżenie przed duchowym uśpieniem i nyzeniem wierności Panu. Jednocześnie tekst ukazuje, że Boże słowo przynosi oświecenie, nawołując do pokuty, a nieuwierzenie prowadzi do konsekwencji, które Bóg przewiduje.
Czytanie w kontekście innych Pism
Te powiązania ukazują ciągłość Bożej mowy z przeszłości do Nowego Przymierza i potrzebę pilnego reagowania na Jego głos.
Pytania do refleksji
Krótkie podsumowanie
Jeremiasz 25:3 uwypukla długotrwałe słowo Boże, które dotyka ludzkiego sumienia przez lata. Mimo wczesnego wstawania proroka i stałego poselstwa, reakcja była nieposłuszna. Tekst zachęca do szczerego słuchania i odpowiedzi, by Boże powołanie przynosiło przemianę, a nie tylko informację.
Wybrane myśli z komentarzy public domain: Matthew Henry zwraca uwagę na cierpliwość Bożą wobec twardego serca; Albert Barnes podkreśla, że słowo PANA prowadzi do odpowiedzialności, a Adam Clarke widzi w tym wytrwale przekazywane ostrzeżenie przed duchową beztroską. Wspólnie wskazują na konieczność reakcji na Bożą mowę i nieulegania ludzkim oporom.
Przykładowe bezpośrednie cytaty (ograniczone): z Henry’ego i Clarke’a: "Pan nie przestaje mówić," oraz "słowo PANA dochodziło do mnie," które w kontekście tej perykopy oddają sens powołania i odpowiedzi.
Zapis źródłowy (POLUBG)
Od trzynastego roku Jozjasza, syna Amona, króla Judy, aż do dziś, to znaczy już przez dwadzieścia trzy lata, dochodziło do mnie słowo PANA i przemawiałem do was z wczesnym wstawaniem i mówieniem, ale nie słuchaliście.