Znaczenie fragmentu

Dla Łukasza Dzieje Apostolskie zaczynają się od stwierdzenia: to, co Jezus czynił i czego nauczał, stało się fundamentem pierwszego pisma. Słowo „pierwszą księgę napisałem” wskazuje na zakończenie pewnego etapu nauczania i przygotowanie terenu pod dalsze objawienie w formie Dziejów Apostolskich. Słowa te ukazują, że historia zbawienia nie jest zakończona w wypełnieniu cudów i nauk w czasie ziemskiego życia Jezusa, lecz zaczyna się nowy etap – przekaz Ducha Świętego i misję ewangelii w Kościele.

Kontekstualne tło

Fragment pochodzi z prologu do Dziejów Apostolskich, który ma przypomnieć Teofilu (i czytelnikom) o pełnym przebiegu działalności Jezusa aż do Jego wniebowstąpienia. Łukasz łączy pismo o Jezusie z dalszymi wydarzeniami, które opisują apostołowie pod kierownictwem Ducha Świętego. W kontekście POLUBG, jest to świadectwo ciągłości objawienia: Kościół jest powołany kontynuować to, co Jezus rozpoczął.

• „co Jezus zaczął czynić i czego nauczać” wskazuje na granicę między życiem Jezusa a działalnością Kościoła. Jezus zaczynał dzieło zbawienia, a uczniowie kontynuują je w mocy Ducha Świętego.
• To stwierdzenie podkreśla praktyczny charakter Ewangelii: nauczanie i działanie idą w parze – przekazywanie prawdy i wykładanie jej w życiu wspólnoty.
• Jest to także wezwanie do misji: to, co Jezus zaczął, musi być dalej realizowane, a Dzieje Apostolskie pokazują, jak to realizowano w praktyce.

• Kontynuacja dzieła – Kościół jako dalszy ciąg nauczania i działania Chrystusa.
• Przyjęcie Ducha Świętego – moc i prowadzenie dla misji.
• Historyczna spójność Ewangelii i Dziejów – jeden plan Boży.

Powiązania mogą skłonić do rozważenia następujących wersetów:

• Ewangelie synoptyczne – pokazują, że to, co Jezus czynił i nauczał, ma moc objawienia i zbawienia, które prowadzi do Dziejów. W praktyce potwierdzają spójność przekazu.
• Dz. 1:8 – „otrzymacie moc Ducha Świętego” – klucz do kontynuowania nauczania i czynów Jezusa po Zesłaniu Ducha.
• Łk 24:27 – Jezus objawia, że wszystko w Piśmie mówiło o Nim — łączność między Jego nauką a późniejszym przekazem ewangelicznym.

Wspólnota wierzących powinna pamiętać, że nasza misja wynika z tego, co Jezus zaczął – nauczanie Słowa i praktykowanie go w życiu codziennym. Potrzebujemy Ducha Świętego, aby prowadził nas w mocy, by słowo mogło być świadectwem i narzędziem łaski w świecie.

Wybrane myśli: „Pierwsza księga” wskazuje na porządkowanie historyczne, a także na to, że dalsze objawienie jest kontynuacją objawienia Jezusa. Adam Clarke zwraca uwagę na praktyczny aspekt misji po Zesłaniu Ducha; Matthew Henry podkreśla, że to, co Jezus rozpoczął, musi być kontynuowane przez Kościół w jedności z Darem Ducha. „nauczanie” i „czynienie” idą w parze, co znajdziemy w ich komentarzach o spójności wiary i życia chrześcijańskiego.

Uwagi Henry’ego, Barnes’a i Clarke’a podkreślają, że Dzieje Apostolskie zaczynają się od podobnego ukierunkowania: Jezus działał, a Kościół ma kontynuować, w mocy Ducha Świętego, zgodnie z przekazem Ewangelii.