Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Jeremiasza 1 Jeremiasza 2 Jeremiasza 3 Jeremiasza 4 Jeremiasza 5 Jeremiasza 6 Jeremiasza 7 Jeremiasza 8 Jeremiasza 9 Jeremiasza 10 Jeremiasza 11 Jeremiasza 12 Jeremiasza 13 Jeremiasza 14 Jeremiasza 15 Jeremiasza 16 Jeremiasza 17 Jeremiasza 18 Jeremiasza 19 Jeremiasza 20 Jeremiasza 21 Jeremiasza 22 Jeremiasza 23 Jeremiasza 24 Jeremiasza 25 Jeremiasza 26 Jeremiasza 27 Jeremiasza 28 Jeremiasza 29 Jeremiasza 30 Jeremiasza 31 Jeremiasza 32 Jeremiasza 33 Jeremiasza 34 Jeremiasza 35 Jeremiasza 36 Jeremiasza 37 Jeremiasza 38 Jeremiasza 39 Jeremiasza 40 Jeremiasza 41 Jeremiasza 42 Jeremiasza 43 Jeremiasza 44 Jeremiasza 45 Jeremiasza 46 Jeremiasza 47 Jeremiasza 48 Jeremiasza 49 Jeremiasza 50 Jeremiasza 51 Jeremiasza 52Verse
Jeremiasza 52:1 Jeremiasza 52:2 Jeremiasza 52:3 Jeremiasza 52:4 Jeremiasza 52:5 Jeremiasza 52:6 Jeremiasza 52:7 Jeremiasza 52:8 Jeremiasza 52:9 Jeremiasza 52:10 Jeremiasza 52:11 Jeremiasza 52:12 Jeremiasza 52:13 Jeremiasza 52:14 Jeremiasza 52:15 Jeremiasza 52:16 Jeremiasza 52:17 Jeremiasza 52:18 Jeremiasza 52:19 Jeremiasza 52:20 Jeremiasza 52:21 Jeremiasza 52:22 Jeremiasza 52:23 Jeremiasza 52:24 Jeremiasza 52:25 Jeremiasza 52:26 Jeremiasza 52:27 Jeremiasza 52:28 Jeremiasza 52:29 Jeremiasza 52:30 Jeremiasza 52:31 Jeremiasza 52:32 Jeremiasza 52:33 Jeremiasza 52:34



Jeremiasza 52:16 — Kontekst i znaczenie
Werset ten zamyka relację o upadku Judy i zahamowaniu zniszczeń Jerozolimy, zwracając uwagę na pewne pozostawione osoby pośród ubogich kraju. W kontekście całej księgi Jeremiasza przedstawia Bożą suwerenność nad losem ludu i sposób, w jaki chaos najazdu Boże postanowienie ogranicza, by nie doszło do całkowitej zagłady. Bóg dopuszcza, by część społeczeństwa pozostała na miejscu jako narzędzie pracujące na roli i winnicach. Taki obraz sugeruje zarówno realność niedoli, jak i Bożą opiekę nad resztą.
Główne znaczenie wersu
Tekst zwraca uwagę na to, że boska opieka nie prowadzi do całkowitego wymazania ubogich z ziemi. Zamiast tego pozostawać mogą nieliczni, by utrzymać podstawy życia społecznego — rolnictwo i winnice — co ma na celu zapewnienie kontynuacji istnienia ludzkiej wspólnoty nawet w czasach srogich sądów. W oryginale pojawia się spójnik „Lecz pozostawił,” podkreślający celowy Boży wybór i praktyczne działanie w warunkach okupacji i zniszczenia.
Kluczowe motywy
Powiązania biblijne
- Wyjątki Bożego miłosierdzia: w wielu miejscach Pisma Bóg zachowuje resztki wśród zniszczeń, aby lud mógł odbudować latorośl.\n
- Obraz roli i winnic jako symbolu pracy i plonów: podobny motyw pojawia się w Pismach prorockich, gdzie praca ziemi łączy się z odpowiedzialnością i błogosławieństwem Bożym.
Refleksja praktyczna
W czasach prób i utraty poczucia bezpieczeństwa ważna jest odpowiedź społeczności: zachować nadzieję, troszczyć się o najsłabszych i kontynuować pracę, która utrzymuje wspólnotę. Zaufanie Bogu w trudnych okolicznościach nie oznacza bierności, lecz mądrego działania w dziedzinie rolnictwa i gospodarki, by zapewnić przetrwanie i przyszłość dla potomstwa.
Krótka podsumowująca myśl
Boże działanie w Jer 52:16 ukazuje, że nawet w karze Bóg pozostawia część ludu, która będzie pracować na roli i winnicach. To przypomnienie, że Boża suwerenna mądrość łączy sprawiedliwość z miłością, utrzymując nadzieję i możliwość odnowy.
Krzyżowe odniesienia
- Izajasz 1:9 — choć były represje, Bóg zachował nielicznych, którzy mogliby w przyszłości przyczynić się do odnowy.
- Jeremiasz 42–44 — temat wyboru ocalonych i ich roli w nadchodzących wydarzeniach; wskazuje na kontynuację istnienia ludu mimo ciężarów.
- Psalm 126:3 — Boże działanie w przeszłości przynosi radość i nadzieję na odnowę dla ludu, nawet gdy otoczenie wygląda na beznadziejne.
Uwagi redaktorskie: w cytatach z Henry'ego, Barnes'a lub Clarke'a nie ma bezpośredniego dosłownego cytatu z tego wersetu; w tekście wykorzystano parafrazę i kontekstualizowane myśli z ich prac, by wzmocnić zrozumienie. Krótkie odniesienia do ich ogólnego podejścia znajdują się w obrębie tematu opieki Bożej i praktycznego zastosowania słowa Bożego.