Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
1 Kronik 1 1 Kronik 2 1 Kronik 3 1 Kronik 4 1 Kronik 5 1 Kronik 6 1 Kronik 7 1 Kronik 8 1 Kronik 9 1 Kronik 10 1 Kronik 11 1 Kronik 12 1 Kronik 13 1 Kronik 14 1 Kronik 15 1 Kronik 16 1 Kronik 17 1 Kronik 18 1 Kronik 19 1 Kronik 20 1 Kronik 21 1 Kronik 22 1 Kronik 23 1 Kronik 24 1 Kronik 25 1 Kronik 26 1 Kronik 27 1 Kronik 28 1 Kronik 29Verse
1 Kronik 1:1 1 Kronik 1:2 1 Kronik 1:3 1 Kronik 1:4 1 Kronik 1:5 1 Kronik 1:6 1 Kronik 1:7 1 Kronik 1:8 1 Kronik 1:9 1 Kronik 1:10 1 Kronik 1:11 1 Kronik 1:12 1 Kronik 1:13 1 Kronik 1:14 1 Kronik 1:15 1 Kronik 1:16 1 Kronik 1:17 1 Kronik 1:18 1 Kronik 1:19 1 Kronik 1:20 1 Kronik 1:21 1 Kronik 1:22 1 Kronik 1:23 1 Kronik 1:24 1 Kronik 1:25 1 Kronik 1:26 1 Kronik 1:27 1 Kronik 1:28 1 Kronik 1:29 1 Kronik 1:30 1 Kronik 1:31 1 Kronik 1:32 1 Kronik 1:33 1 Kronik 1:34 1 Kronik 1:35 1 Kronik 1:36 1 Kronik 1:37 1 Kronik 1:38 1 Kronik 1:39 1 Kronik 1:40 1 Kronik 1:41 1 Kronik 1:42 1 Kronik 1:43 1 Kronik 1:44 1 Kronik 1:45 1 Kronik 1:46 1 Kronik 1:47 1 Kronik 1:48 1 Kronik 1:49 1 Kronik 1:50 1 Kronik 1:51 1 Kronik 1:52 1 Kronik 1:53 1 Kronik 1:54
1 Kronik 1:21 (POLUBG)
W 1 Kronik 1:21 wymienione są w rodowodach Potomstwa Edomu i ich przodkowie. W kontekście pierwszej kronikarskiej genealogii autor długą listą pokoleń od Adama do Abrahama, a w wersetach dotyczących potomków Ezawa pojawia się zestawienie terytów i rodzin. Słowa: Hadorama, Uzala i Diklę ukazują konkretne nazwiska pra-pokoleń, które prowadzą do sposobu, w jaki Izraelitom przypomina się Boże błogosławieństwo poprzez korzenie i przodków. Ten werset jest częścią szerszego działania kronikarza: ukazać, że naród Boży nie jest jedynie złożony z jednostek, lecz z genealogii, która łączy pokolenia w jedną historię wiary.
Główne przesłanie
Główne znaczenie tego wersetu polega na potwierdzeniu korzeni i dziedzictwa. Kronikarze nie odrzucają elementów świeckich genealogii, lecz pokazują, że każda gałąź ma swoje miejsce w Bożym planie. W wymienionych imionach widać, że Bóg działa w historii ludzi poprzez ich rodowody, a to przypomina, iż każdy człowiek ma swoje miejsce w Bożej wierności oraz w spełnianiu obietnic z przeszłości.
Trzy kluczowe tematy
Powiązania biblijne
- Rogi rodowodów w 1 Kronik — podobnie jak w Repozytorium Rodowodów, które podkreśla spójność ludu Bożego. Powiązanie: Rdz 2–3; Łk 3:23–38 — ukazują, że początek narodu i genealogia prowadzą do Mesjasza poprzez genealogiczną linię.
- Z pokolenie na pokolenie – idea przekazywania wiary rodzinnej. Powiązanie: Joz 4:21–24; 2 Tm 1:5 — przekazanie nauki z ojca na syna.
Krótka refleksja praktyczna
Zajrzyjmy do własnych korzeni duchowych: z którym rodzajem wiary identyfikujemy siebie? Czy pamiętamy, że nasze decyzje, modlitwy i świadectwo budują duchowe dziedzictwo dla przyszłych pokoleń? Rozważanie nad imionami w rodowodach może nas zachęcić do cierpliwości i zaufania, że Bóg prowadzi historię każdej rodziny i każdej wspólnoty według swojego planu.
Krótki podsumowanie
Wers 21 z 1 Kronik 1 nie chodzi jedynie o listę nazwisk, lecz o potwierdzenie Bożego prowadzenia historii narodu poprzez jego korzenie. Imiona Hadorama, Uzala i Diklę ukazują, że każdy człowiek ma miejsce w Bożym planie, a pamięć o przodkach ma znaczenie dla tożsamości i wierzenia pokoleń.
Krzyżowe odniesienia
Wybrane myśli od klasyków — wąskie, lecz trafne uwagi: Adam Clarke zwraca uwagę, że genealogie były używane do ukazania Bożej opieki nad ludem, a także że spis imion nie ma na celu wyszukania prestiżu, lecz potwierdzenia Bożej wierności. Matthew Henry podkreśla, że kronikarz pokazuje, iż każdy człowiek ma miejsce w Bożym planie, a to rodzi czujność do życia zgodnego z wiarą. Albert Barnes zauważa, iż takie listy zobowiązują do pamięci i wdzięczności za to, skąd pochodzi nasza duchowa tożsamość.