Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
1 Kronik 1 1 Kronik 2 1 Kronik 3 1 Kronik 4 1 Kronik 5 1 Kronik 6 1 Kronik 7 1 Kronik 8 1 Kronik 9 1 Kronik 10 1 Kronik 11 1 Kronik 12 1 Kronik 13 1 Kronik 14 1 Kronik 15 1 Kronik 16 1 Kronik 17 1 Kronik 18 1 Kronik 19 1 Kronik 20 1 Kronik 21 1 Kronik 22 1 Kronik 23 1 Kronik 24 1 Kronik 25 1 Kronik 26 1 Kronik 27 1 Kronik 28 1 Kronik 29Verse
1 Kronik 8:1 1 Kronik 8:2 1 Kronik 8:3 1 Kronik 8:4 1 Kronik 8:5 1 Kronik 8:6 1 Kronik 8:7 1 Kronik 8:8 1 Kronik 8:9 1 Kronik 8:10 1 Kronik 8:11 1 Kronik 8:12 1 Kronik 8:13 1 Kronik 8:14 1 Kronik 8:15 1 Kronik 8:16 1 Kronik 8:17 1 Kronik 8:18 1 Kronik 8:19 1 Kronik 8:20 1 Kronik 8:21 1 Kronik 8:22 1 Kronik 8:23 1 Kronik 8:24 1 Kronik 8:25 1 Kronik 8:26 1 Kronik 8:27 1 Kronik 8:28 1 Kronik 8:29 1 Kronik 8:30 1 Kronik 8:31 1 Kronik 8:32 1 Kronik 8:33 1 Kronik 8:34 1 Kronik 8:35 1 Kronik 8:36 1 Kronik 8:37 1 Kronik 8:38 1 Kronik 8:39 1 Kronik 8:40



1 Kronik 8:1 – Znaczenie i kontekst pierwszozgodny z POLUBG
Bezpośrednie znaczenie: Beniamin spłodził Belę, swego pierworodnego, Aszbela – drugiego, Achracha – trzeciego. Treść ta wymienia pierwszych synów Benjamina, ukazując genealogiczny rys potomstwa królewskiego z plemienia Benjamina.
Kontekst historyczny: Księga Kronik przedstawia kronikę genealogii i obszarów plemiennych po upadku królestw; 8 rozdział koncentruje się na rodowodach i przywództwie w pokoleniu Dawida, ze szczególnym uwzględnieniem pokolenia Beniamina. W tym fragmencie autor dokonuje spisu synów Beniamina, co służy podkreśleniu kontynuacji linii Dawidowej oraz stabilności plemiennej.
Obserwacje interpretacyjne: - Wypunktowanie pierworodnego znaczenia: imię Bel (często tłumaczone „Boga jest panem”) odzwierciedla duchowy wymiar błogosławieństwa i odpowiedzialności dziedziczonej w rodzinie. - Wymienienie kolejnych synów obywa się bez rozgałęzień politycznych, koncentrując się na genealogii i tożsamości plemiennej. - Priorytet w tekście na spisie ma pokolenie Beniamina, co w kontekście kronik xa, ma budować poczucie stabilności i nadziei mimo trudnej historii izraelskiej.
Krótka lista tematyczna
Powiązania biblijne: - 1 Kronik 2–3: genealogie plemion i rodów wskazujące na stabilność pokoleniową; ukazują, jak samotny wątek z przeszłości kształtuje przyszłość ludu Bożego. Tamte fragmenty ukazują, że Boże błogosławieństwo jest łączone z wiernością rodzin i pokoleń. - Rdz 35:19–21 (jako kontekst genealogiczny Beniamina): pokazuje rys konfliktu i przemian, a także obecność Beniamina w kolejności rodowej; pomaga zrozumieć, dlaczego spis synów w Kronikach ma znaczenie identyfikacyjne. - 2 Sam 5:14–16: genealogia królów z judzkiego królestwa, które jest szeroko powiązane z linią Dawida i plemieniem Beniamina w dlugim obrazie bożych planów dla narodu. Objaśnienie powiązań: Kroniki spisując synów Beniamina, autor buduje most między przeszłością a obecnością królów Dawidowych, podkreślając, że każde pokolenie ma udział w Bożym planie dla ludu wybranego.
Krótki praktyczny wniosek: Genealogia i kolejność pokoleń mają znaczenie nie ze względu na piękno rodzinnych list, lecz aby przypominać, że Boża obietnica i łaska działają poprzez ludzi w kolejnych pokoleniach. Działajmy więc wdzięcznie w naszym dziedzictwie, pamiętając o odpowiedzialności, jaka idzie ze spłodzonymi dziećmi i przekazywaniem wiary dalej.
Wypowiedzi dawne, które mogą wzbogacić nasze zrozumienie: - Matthew Henry: „... przypadek otwiera się w rodzinie, a w niej objawia się Boża wierność wobec obietnic.” (przypomnienie ogólnych myśli Henry’ego o genealogii i Bożej opiece) - Albert Barnes: „Dane genealogiczne nie są przypadkowe; służą identyfikacji narodu i kontynuacji mesjanicznego planu.” - Adam Clarke: „Spis rodowy nie jest jedynie zbiorem nazwisk, lecz potwierdza Bożą stałość w prowadzeniu ludu”.
Przypis uwagi edytorskiej: Tekst nie zawiera dosłownych cytatów z pełnych fragmentów, lecz odnosi się do znanych wątków komentatorskich Henry’ego, Barnes’a i Clarke’a; powyższe sformułowania nawiązują do ich charakterystycznych podejść bez powielania długich cytatów.