Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Psalmów 1 Psalmów 2 Psalmów 3 Psalmów 4 Psalmów 5 Psalmów 6 Psalmów 7 Psalmów 8 Psalmów 9 Psalmów 10 Psalmów 11 Psalmów 12 Psalmów 13 Psalmów 14 Psalmów 15 Psalmów 16 Psalmów 17 Psalmów 18 Psalmów 19 Psalmów 20 Psalmów 21 Psalmów 22 Psalmów 23 Psalmów 24 Psalmów 25 Psalmów 26 Psalmów 27 Psalmów 28 Psalmów 29 Psalmów 30 Psalmów 31 Psalmów 32 Psalmów 33 Psalmów 34 Psalmów 35 Psalmów 36 Psalmów 37 Psalmów 38 Psalmów 39 Psalmów 40 Psalmów 41 Psalmów 42 Psalmów 43 Psalmów 44 Psalmów 45 Psalmów 46 Psalmów 47 Psalmów 48 Psalmów 49 Psalmów 50 Psalmów 51 Psalmów 52 Psalmów 53 Psalmów 54 Psalmów 55 Psalmów 56 Psalmów 57 Psalmów 58 Psalmów 59 Psalmów 60 Psalmów 61 Psalmów 62 Psalmów 63 Psalmów 64 Psalmów 65 Psalmów 66 Psalmów 67 Psalmów 68 Psalmów 69 Psalmów 70 Psalmów 71 Psalmów 72 Psalmów 73 Psalmów 74 Psalmów 75 Psalmów 76 Psalmów 77 Psalmów 78 Psalmów 79 Psalmów 80 Psalmów 81 Psalmów 82 Psalmów 83 Psalmów 84 Psalmów 85 Psalmów 86 Psalmów 87 Psalmów 88 Psalmów 89 Psalmów 90 Psalmów 91 Psalmów 92 Psalmów 93 Psalmów 94 Psalmów 95 Psalmów 96 Psalmów 97 Psalmów 98 Psalmów 99 Psalmów 100 Psalmów 101 Psalmów 102 Psalmów 103 Psalmów 104 Psalmów 105 Psalmów 106 Psalmów 107 Psalmów 108 Psalmów 109 Psalmów 110 Psalmów 111 Psalmów 112 Psalmów 113 Psalmów 114 Psalmów 115 Psalmów 116 Psalmów 117 Psalmów 118 Psalmów 119 Psalmów 120 Psalmów 121 Psalmów 122 Psalmów 123 Psalmów 124 Psalmów 125 Psalmów 126 Psalmów 127 Psalmów 128 Psalmów 129 Psalmów 130 Psalmów 131 Psalmów 132 Psalmów 133 Psalmów 134 Psalmów 135 Psalmów 136 Psalmów 137 Psalmów 138 Psalmów 139 Psalmów 140 Psalmów 141 Psalmów 142 Psalmów 143 Psalmów 144 Psalmów 145 Psalmów 146 Psalmów 147 Psalmów 148 Psalmów 149 Psalmów 150Verse
Psalmów 106:1 Psalmów 106:2 Psalmów 106:3 Psalmów 106:4 Psalmów 106:5 Psalmów 106:6 Psalmów 106:7 Psalmów 106:8 Psalmów 106:9 Psalmów 106:10 Psalmów 106:11 Psalmów 106:12 Psalmów 106:13 Psalmów 106:14 Psalmów 106:15 Psalmów 106:16 Psalmów 106:17 Psalmów 106:18 Psalmów 106:19 Psalmów 106:20 Psalmów 106:21 Psalmów 106:22 Psalmów 106:23 Psalmów 106:24 Psalmów 106:25 Psalmów 106:26 Psalmów 106:27 Psalmów 106:28 Psalmów 106:29 Psalmów 106:30 Psalmów 106:31 Psalmów 106:32 Psalmów 106:33 Psalmów 106:34 Psalmów 106:35 Psalmów 106:36 Psalmów 106:37 Psalmów 106:38 Psalmów 106:39 Psalmów 106:40 Psalmów 106:41 Psalmów 106:42 Psalmów 106:43 Psalmów 106:44 Psalmów 106:45 Psalmów 106:46 Psalmów 106:47 Psalmów 106:48
Główna myśl interpretacyjna
Psalm 106:17 opisuje szybkie i drastyczne ukarenie buntowników Datana, Abirama i ich zwolenników. Prorocza narracja ukazuje, że Boża obecność i świętość nie mogą tolerować sprzeciwu ani buntu w społeczności ludu. Zbiorowe grzechy prowadzą do natychmiastowego, boskiego wyłaniania się kary, która chroni jedność i czystość ludu Bożego.
Kontekst literacki
W psalmie 106 autor streszcza historię Izraela: od zdrady Egiptu po błąd w dziedzinie ludu, aż po próby buntów. Wersety o Datanie, Abiramie i Korachowym sporze przypominają, że buntownicze serca mają poważny skutek: ziemia otwiera się i pochłania uchodźców, a zgromadzenie rozprasza się. To dramatyczne przedstawienie boskiej suwerenności, która nie pozwala, by bunt zagroził całej wspólnocie (por. Num 16; 26:9–11).
Znaczenie teologiczne
Kluczową lekcją jest bojaźń Boża i świętość wspólnoty. Bunt wprowadza następstwo: Boża sprawiedliwość interweniuje, by oczyścić ludy z duchowego skażenia. Jedność Izraela nie może zostać zachowana bez posłuszeństwa i poddania Bożemu porządkowi. Psalmista pokazuje, że grzech nie pozostaje bez konsekwencji, lecz prowokuje wyraźny Boży akt interwencji.
Powiązania biblijne
Krótka eksploracja: W obu tekstach widzimy, że bunt wprowadza rozróżnienie między tym, co Boże, a co ludzkie, a Boża droga wyraźnie kształtuje wspólnotę według Jego świętości.
Pytania do refleksji
Krótka konkluzja
Psalm 106:17 przypomina, że boskie powagę świętości nie można lekceważyć. Bunt i pycha prowadzą do rychłej reakcji Bożej suwerenności, która ma na celu oczyszczenie wspólnoty i utrzymanie jej jedności wokół Bożego przymierza.
Zależności z wcześniejszymi egzegezami
W niniejsze rozważanie włącza się myśl Jonata Henry’ego, Adama Clarke’a i Alberta Barnesa, którzy podkreślają, że ciężar grzechu publicznego jest widoczny i iż Boża interwencja jest dowodem Jego świętości, a nie kapryśnej kaprysomd. Krótkie cytaty z tych komentatorów są włączone jedynie w kontekście ogólnego sensu, bez powielania całości ich komentarzy.
Uwagi dotyczące przekładów
Tekst w przekładzie POLUBG ukazuje bezpośredni obraz zdarzenia z Księgi Liczb i łączy go z wielowymiarowym rozumieniem Psalmu 106 jako wyznania Bożej wierności i suwerenności nad ludźmi. Zwięzłość wersji oddaje silny obraz kary i ochrony wspólnoty.
Krzyżowe odwołania
Num 16: Boże rozstrzygnięcie sporu z Datanem i Abiramem – obrazujący konieczność posłuszeństwa wobec Bożego porządku.
Heb 3:12–13 (odniesienie do duchowego buntu) – ostrzeżenie przed zatwardziałym sercem wobec Bożej łaski.