Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Psalmów 1 Psalmów 2 Psalmów 3 Psalmów 4 Psalmów 5 Psalmów 6 Psalmów 7 Psalmów 8 Psalmów 9 Psalmów 10 Psalmów 11 Psalmów 12 Psalmów 13 Psalmów 14 Psalmów 15 Psalmów 16 Psalmów 17 Psalmów 18 Psalmów 19 Psalmów 20 Psalmów 21 Psalmów 22 Psalmów 23 Psalmów 24 Psalmów 25 Psalmów 26 Psalmów 27 Psalmów 28 Psalmów 29 Psalmów 30 Psalmów 31 Psalmów 32 Psalmów 33 Psalmów 34 Psalmów 35 Psalmów 36 Psalmów 37 Psalmów 38 Psalmów 39 Psalmów 40 Psalmów 41 Psalmów 42 Psalmów 43 Psalmów 44 Psalmów 45 Psalmów 46 Psalmów 47 Psalmów 48 Psalmów 49 Psalmów 50 Psalmów 51 Psalmów 52 Psalmów 53 Psalmów 54 Psalmów 55 Psalmów 56 Psalmów 57 Psalmów 58 Psalmów 59 Psalmów 60 Psalmów 61 Psalmów 62 Psalmów 63 Psalmów 64 Psalmów 65 Psalmów 66 Psalmów 67 Psalmów 68 Psalmów 69 Psalmów 70 Psalmów 71 Psalmów 72 Psalmów 73 Psalmów 74 Psalmów 75 Psalmów 76 Psalmów 77 Psalmów 78 Psalmów 79 Psalmów 80 Psalmów 81 Psalmów 82 Psalmów 83 Psalmów 84 Psalmów 85 Psalmów 86 Psalmów 87 Psalmów 88 Psalmów 89 Psalmów 90 Psalmów 91 Psalmów 92 Psalmów 93 Psalmów 94 Psalmów 95 Psalmów 96 Psalmów 97 Psalmów 98 Psalmów 99 Psalmów 100 Psalmów 101 Psalmów 102 Psalmów 103 Psalmów 104 Psalmów 105 Psalmów 106 Psalmów 107 Psalmów 108 Psalmów 109 Psalmów 110 Psalmów 111 Psalmów 112 Psalmów 113 Psalmów 114 Psalmów 115 Psalmów 116 Psalmów 117 Psalmów 118 Psalmów 119 Psalmów 120 Psalmów 121 Psalmów 122 Psalmów 123 Psalmów 124 Psalmów 125 Psalmów 126 Psalmów 127 Psalmów 128 Psalmów 129 Psalmów 130 Psalmów 131 Psalmów 132 Psalmów 133 Psalmów 134 Psalmów 135 Psalmów 136 Psalmów 137 Psalmów 138 Psalmów 139 Psalmów 140 Psalmów 141 Psalmów 142 Psalmów 143 Psalmów 144 Psalmów 145 Psalmów 146 Psalmów 147 Psalmów 148 Psalmów 149 Psalmów 150



Znaczenie wersetu Psalmów 76:1 (POLUBG)
Przewodnik chóru; Bóg znany jest w Judzie, Jego imię jest wielkie w Izraelu — to krótkie, lecz mocne oświadczenie, które ujawnia publiczny charakter chwały Bożej oraz szczególną obecność Boga pośród ludu wybranego.
Kontekst, tło historyczne
Psalm 76 pochodzi z okresu intensywnych walk i niepokoju, gdy Izrael doświadcza boskiego ratunku i ochrony. Psalmista wskazuje, że Bóg jest znany i czczony w Judzie, co sugeruje trwałe, publiczne wyznanie Jego imienia. Skrupulatnie podkreślona jest Jego wszechmoc oraz autorytet nad zawiłymi dziejami narodu. W brzmieniu oryginalnym pierwsza część zwraca uwagę na to, że Bóg jest rzeczywiście obecny i rozpoznawalny w społeczności, a Jego wielkie imię budzi respekt i powagę wśród ludzi.
Obserwacje interpretacyjne
Główne myśli tematyczne
Powiązania biblijne
• W kontekście poznania Bożej chwały i Jego imienia w narodzie Izraela można rozważyć inne fragmenty, które podkreślają Bożą obecność w społeczności i jej publiczne uwielbienie: Ps 22:23 — Boże imię składa się wśród ludu; wspólnota ostrożnie wyznaje Jego bliskość, co prowadzi do wspólnego uwielbienia. Ps 99:2-3 — Bóg w Jeruzalem jest królem, Jego imię wywyższane przez ludy; to motyw, który łączy się z ideą, że Jego imię jest wielkie w Izraelu. Iz 52:7 — piękny motyw przekazu: „jak piękne są nogi zwiastującego pokój” — wskazuje na publiczne ogłaszanie dobra i Bożej chwały w społeczności.
Praktyczne zastosowanie
Wyznanie, że Bóg znany jest w Judzie i Jego imię jest wielkie w Izraelu, zaprasza do świadomego uczestnictwa we wspólnym uwielbieniu. Wspólnota powinna pamiętać o Bożej obecności w codziennych sprawach oraz w momentach, gdy pojawiają się zagrożenia — ufać Jemu i publicznie wychwalać Jego imię, aby umocnić wiarę innych i przypominać sobie Jego wierność.
Uwagi redakcyjne i źródła myśli
W niniejszym zestawieniu zintegrowano spostrzeżenia tradycyjnych komentarzy public-domainowych: Matthew Henry, Albert Barnes i Adam Clarke. Sugerują oni, że wers ten kładzie nacisk na publiczne uznanie Bożej mocy oraz że imię Boga nie jest jedynie słowem, lecz tytularnym punktem narodowej tożsamości i wspólnotowego wyznania. Powiązania z innymi psalmami i prorockimi fragmentami podkreślają szeroki zakres Bożej chwały w Jerozolimie i w całym Izraelu.
Wyraźne krótkie cytaty (z zakresu cytowanych autorów): Matthew Henry zwraca uwagę na „publiczną chwałę Boga w społeczności”; Adam Clarke podkreśla wagę imienia Boga jako źródła czci; Albert Barnes omawia kontekst liturgiczny i publiczne wyznanie w społeczeństwie.