Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Łukasza 10:1 Łukasza 10:2 Łukasza 10:3 Łukasza 10:4 Łukasza 10:5 Łukasza 10:6 Łukasza 10:7 Łukasza 10:8 Łukasza 10:9 Łukasza 10:10 Łukasza 10:11 Łukasza 10:12 Łukasza 10:13 Łukasza 10:14 Łukasza 10:15 Łukasza 10:16 Łukasza 10:17 Łukasza 10:18 Łukasza 10:19 Łukasza 10:20 Łukasza 10:21 Łukasza 10:22 Łukasza 10:23 Łukasza 10:24 Łukasza 10:25 Łukasza 10:26 Łukasza 10:27 Łukasza 10:28 Łukasza 10:29 Łukasza 10:30 Łukasza 10:31 Łukasza 10:32 Łukasza 10:33 Łukasza 10:34 Łukasza 10:35 Łukasza 10:36 Łukasza 10:37 Łukasza 10:38 Łukasza 10:39 Łukasza 10:40 Łukasza 10:41 Łukasza 10:42



Łukasza 10:7 (POLUBG) – komentarz fragmentu o gościnności i dopłacie robotnika
W tym fragmencie Jezus wysyła 72 uczniów na misję i udziela praktycznych wskazówek dotyczących niosącej odpowiedzialność gościnności oraz godnego wynagrodzenia pracy. Mówi, by nie przenosili się od domu do domu, tylko zostawali i korzystali z gościnności, casualności i duchowego uznania ze strony ich odbiorców. Słowo „godny jest robotnik swojej zapłaty” podkreśla godność pracy ewangelicznej i szacunek, jakim powinni obdarzać ich domownicy. Tekst ten przypomina, że Ewangelia wymaga praktycznego zaspokojenia podstawowych potrzeb podróżujących nauczycieli.
Werset w kontekście całego rozdziału
W tej części Łukasza 10 Jezus powierza misję siedemdziesięciu dwóch uczniów i daje praktyczne instrukcje odwiedzającym domy miast. Zasada „nie przenoście się z domu do domu” nie jest rygorem na stałe zabraniającym telemeryzacji posługi, lecz wskazówką, by nie marnować czasu i energii na bezcelowe skakanie między różnymi domami. Skupienie na jednym miejscu pozwala na pełniejsze radowanie się owocem ewangelicznego zwiastowania oraz na udzielenie świadectwa pocieszenia mieszkańcom.
Główna myśl duchowa
Główna lekcja to praktyczna troska o ludzi, którym służba ewangelii przynosi duchowe zyski. Godność robotnika, którą podkreśla Jezus, nie opiera się wyłącznie na materialnym wynagrodzeniu, lecz na uznaniu, że ewangelia wymaga wysiłku i odpowiedzialności. Zaufanie, jakie Jezus w takim kontekście żywi do odbiorców, ukazuje także, że błogosławieństwo będzie towarzyszyć gościom, jeśli ci, którzy słyszą Słowo, otworzą swoje domy i serca.
Odwołania do innych fragmentów
Końcowa troska o należność przypomina także podobne motywy z innych Ewangelii, gdzie Jezus uczy, że pracownik zasługuje na zapłatę (por. podobne sfery w Ewangeliach Synoptycznych). Połączenie gościnności i odpowiedzialności misyjnej pojawia się w praktycznym nauczaniu o posyłaniu uczniów oraz o tym, jak domy przyjmują głoszenie.
Zastosowanie praktyczne
krótka bibliografia i cytaty z komentarzy (wersje public domain)
W przypadku krótkich podań z komentarzy uznanych autorów public domain, mamy następujące, krótkie wstawki:
Matthew Henry (komentarz adnotacyjny): „Robotnik zasługuje na swoją zapłatę; to wyraża sprawiedliwość i wdzięczność za trud”.
Albert Barnes (komentarz): „Gościnność domowa jest jedną z praktycznych cech nowego przymierza, gdzie posłani są traktowani z należnym szacunkiem”.
Adam Clarke (komentarz): „Główną myślą jest to, że misja nie powinna być zawłaszczana przez bezcelowe przemieszczanie; jedność miejsca sprzyja skuteczniejszemu przekazowi.”
Krótkie podsumowanie
Łukasz 10:7 przypomina, że posyłani mają skupić się na wyznaczonej społeczności, korzystać z jej gościnności i czerpać z niej duchowe wsparcie, a jednocześnie być godnymi wynagrodzenia za swoją pracę. To praktyczne przesłanie o równowadze między słowem a praktyką gościnności, które zachęca do mądrego i troskliwego podejścia w posłannictwie.