Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Mateusza 1 Mateusza 2 Mateusza 3 Mateusza 4 Mateusza 5 Mateusza 6 Mateusza 7 Mateusza 8 Mateusza 9 Mateusza 10 Mateusza 11 Mateusza 12 Mateusza 13 Mateusza 14 Mateusza 15 Mateusza 16 Mateusza 17 Mateusza 18 Mateusza 19 Mateusza 20 Mateusza 21 Mateusza 22 Mateusza 23 Mateusza 24 Mateusza 25 Mateusza 26 Mateusza 27 Mateusza 28Verse
Mateusza 24:1 Mateusza 24:2 Mateusza 24:3 Mateusza 24:4 Mateusza 24:5 Mateusza 24:6 Mateusza 24:7 Mateusza 24:8 Mateusza 24:9 Mateusza 24:10 Mateusza 24:11 Mateusza 24:12 Mateusza 24:13 Mateusza 24:14 Mateusza 24:15 Mateusza 24:16 Mateusza 24:17 Mateusza 24:18 Mateusza 24:19 Mateusza 24:20 Mateusza 24:21 Mateusza 24:22 Mateusza 24:23 Mateusza 24:24 Mateusza 24:25 Mateusza 24:26 Mateusza 24:27 Mateusza 24:28 Mateusza 24:29 Mateusza 24:30 Mateusza 24:31 Mateusza 24:32 Mateusza 24:33 Mateusza 24:34 Mateusza 24:35 Mateusza 24:36 Mateusza 24:37 Mateusza 24:38 Mateusza 24:39 Mateusza 24:40 Mateusza 24:41 Mateusza 24:42 Mateusza 24:43 Mateusza 24:44 Mateusza 24:45 Mateusza 24:46 Mateusza 24:47 Mateusza 24:48 Mateusza 24:49 Mateusza 24:50 Mateusza 24:51



Kontekst i ustawienie fragmentu
Mateusz 24:39 pojawia się w rozmowie Jezusa z uczniami o znakach końca wieków. Jezus opisuje nagłe i niespodziane przyjście Syna Człowieczego, porównując je do potopu, gdy ludzie byli pogrążeni w codziennych zajęciach, aż wreszcie nadeszło zaskoczenie i przyniosło zniszczenie. Wersety tuż przed i po 39. wersetach ukazują, że podobnie jak w czasach Noego, ludzie będą zajęci „codziennymi sprawami”, nie spodziewając się nadchodzącego sądu, aż będzie za późno.
Co ten tekst mówi o Bogu i wierze
Tekst ukazuje Bożą suwerenną, sprawiedliwą interwencję w historii. Bóg wyznacza czas ostatecznego przeplecenia losów świata, a jednocześnie daje ludziom wolność wyboru. Wiara polega na tym, by być czujnym i żyć w gotowości na Jego przyjście, a nie na beztroskim oddaniu się bieżącym zajęciom. W centrum stoi przekonanie, że Boże wytrwanie w sądzie nie jest przypadkowe, lecz zharmonizowane z Jego planem zbawienia dla tych, którzy ufają.
Wyjaśnienie kluczowych słów i obrazów
Powiązania biblijne
- 1 Piotra 3:20–21 – analogia z przeszłością, gdzie Bóg oszczędzał „te, które były w arce” przez wodę; wskazuje na gotowość i posłuszeństwo w oczekiwaniu na Boże działanie.
- Lb 23:4; 2 Pt 3:10 – motyw nagłego przyjścia i nieprzewidywalności czasu końca; ostrzeganie przed późnym nawróceniem.
- Łk 17:26–30 – podobny obraz, że życie codzienne nie może tłumaczyć lekceważenia Bożego przyjścia; trzeba być czujnym jak w czasach Noego i Lotu.
Praktyczne zastosowanie dla dzisiejszych czytelników
Tekst zachęca do duchowej czujności i pokuty, a nie do pewności „jutro będziemy mieli czas.” Wierzący powinni utrzymywać życie modlitwy, studium Słowa i żyć w sposób świadomy Bożej obecności. Zaufanie Bożej sprawiedliwości skłania do odpowiedzialnego stylu życia, który odzwierciedla gotowość na Jego przyjście: cierpliwą miłość, uczciwość i gotowość do świadectwa.
Adam Clarke zwraca uwagę na to, że „ludzie żyli bez zananiów, a Jezus ostrzega: czuwajcie, bo nie znacie dnia ani godziny.”
Krótki przewodnik po dalszych badaniach