Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Jana 1:1 Jana 1:2 Jana 1:3 Jana 1:4 Jana 1:5 Jana 1:6 Jana 1:7 Jana 1:8 Jana 1:9 Jana 1:10 Jana 1:11 Jana 1:12 Jana 1:13 Jana 1:14 Jana 1:15 Jana 1:16 Jana 1:17 Jana 1:18 Jana 1:19 Jana 1:20 Jana 1:21 Jana 1:22 Jana 1:23 Jana 1:24 Jana 1:25 Jana 1:26 Jana 1:27 Jana 1:28 Jana 1:29 Jana 1:30 Jana 1:31 Jana 1:32 Jana 1:33 Jana 1:34 Jana 1:35 Jana 1:36 Jana 1:37 Jana 1:38 Jana 1:39 Jana 1:40 Jana 1:41 Jana 1:42 Jana 1:43 Jana 1:44 Jana 1:45 Jana 1:46 Jana 1:47 Jana 1:48 Jana 1:49 Jana 1:50 Jana 1:51



Jana 1:3 (POLUBG) — „Wszystko przez nie się stało, a bez niego nic się nie stało, co się stało.”
Główna myśl: Słowo Boże jest źródłem wszelkiego istnienia i działania. Wszystko, co powstało, powstało przez Niego; bez Niego nie byłoby nic, co zostało stworzone. To stwierdzenie ukazuje boską aktywność Słowa jako fundamentu kosmosu i fundament relacji między Bogiem a stworzeniem.
Kontekst literacki
Wierzę, że tekst Jana 1:3 odnosi się do boskiej wszechobecności i mocy Słowa, które od początku współdziałało ze stworzeniem. W porównaniu z resztą prologu Ewangelii Jana, gdzie Słowo (Logos) objawia się jako Bóg współistniejący z Ojcem, ten werset podkreśla, że cała rzeczywistość bytowa ma swoje źródło w działaniu Słowa. To potwierdza charakterystyczny ton listów jawnujących Boga jako aktywnego uczestnika historii, nie tylko biernego obserwatora.
Znaczenie teologiczne
Słowo, które „stało się ciałem” (w dalszych wersetach), ma swoją podstawę w stworzeniu wszystkiego przez Niego. Takie ujęcie wyprowadza nas od abstrakcyjnego istnienia Boga do praktycznej pewności Jego zaangażowania. W teologicznym sensie Słowo nie jest odległe, lecz obecne jako autor i utrzymywacz świata. To prowadzi do zaufania, że Bóg nie tylko stworzył, lecz także podtrzymuje i ożywia istnienie każdego stworzenia.
Powiązania biblijne
Pytania do refleksji
Przemyślenia na podstawie starożytnych komentarzy
Adam Clarke podkreśla, że „wszystko” odnosi się do całego stworzenia, a „bez Niego” wskazuje na pełną zależność świata od Słowa. Matthew Henry zaznacza, że to nie tylko metafora, lecz realne źródło życia i porządku stworzenia. Albert Barnes wskazuje na praktyczne konsekwencje: jeśli Słowo stoi za wszystkim, to nasze życie ma cel i kierunek w Bożym planie. Sugerowana połączona myśl: Słowo nie jest jedynie źródłem powstania, lecz również fundamentem utrzymania i kierunku ludzkiego istnienia.
Podsumowanie
Werset ten ukazuje Słowo jako kluczowy akt Bożej ingerencji w stworzenie — wszystko ma swoje źródło w Niego, i bez Niego nic nie miałoby miejsca. To zaproszenie do zaufania Boskiemu Porządkowi, który nie tylko stworzył, ale również podtrzymuje i prowadzi świat ku pełni w Chrystusie.