Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Wyjścia 1 Wyjścia 2 Wyjścia 3 Wyjścia 4 Wyjścia 5 Wyjścia 6 Wyjścia 7 Wyjścia 8 Wyjścia 9 Wyjścia 10 Wyjścia 11 Wyjścia 12 Wyjścia 13 Wyjścia 14 Wyjścia 15 Wyjścia 16 Wyjścia 17 Wyjścia 18 Wyjścia 19 Wyjścia 20 Wyjścia 21 Wyjścia 22 Wyjścia 23 Wyjścia 24 Wyjścia 25 Wyjścia 26 Wyjścia 27 Wyjścia 28 Wyjścia 29 Wyjścia 30 Wyjścia 31 Wyjścia 32 Wyjścia 33 Wyjścia 34 Wyjścia 35 Wyjścia 36 Wyjścia 37 Wyjścia 38 Wyjścia 39 Wyjścia 40Verse
Wyjścia 6:1 Wyjścia 6:2 Wyjścia 6:3 Wyjścia 6:4 Wyjścia 6:5 Wyjścia 6:6 Wyjścia 6:7 Wyjścia 6:8 Wyjścia 6:9 Wyjścia 6:10 Wyjścia 6:11 Wyjścia 6:12 Wyjścia 6:13 Wyjścia 6:14 Wyjścia 6:15 Wyjścia 6:16 Wyjścia 6:17 Wyjścia 6:18 Wyjścia 6:19 Wyjścia 6:20 Wyjścia 6:21 Wyjścia 6:22 Wyjścia 6:23 Wyjścia 6:24 Wyjścia 6:25 Wyjścia 6:26 Wyjścia 6:27 Wyjścia 6:28 Wyjścia 6:29 Wyjścia 6:30



Wyjścia 6:15 – Przegląd w kontekście rodu Symeona
W ósmej części genealogii izraelskich księga Wyjścia zaczyna ukazywać redakcję, która ma ukazać dziedzictwo i różnorodność pokoleń w narodzie izraelskim. Wersety genealogiczne nie tylko opisują linie przodków, lecz także przypominają Boże prowadzenie i rozmieszczenie pokoleń w planie ludu Bożego. Wers 15 koncentruje się na synach Symeona i ich rodzinach, pokazując konkretną listę potomków i ich identyfikację w społeczności izraelskiej.
Znaczenie wersetu w rozdziale
W sednie, 15 wersu 6:15 wymienia synów Symeona: Jemuel, Jamin, Ohad, Jakin, Sochar i Szaul, a dopowiedzenie „syn Kananejki” wskazuje na ich pochodzenie i małą różnorodność w społeczności. Tekst podkreśla, że Symeon, będący jednym z pokoleń patriarchy Jakuba, posiada własne rodziny i dziedzictwo wśród ludu Bożego. Tłumaczenie POLUBG utrzymuje prostotę i klarowność listy genealogicznej, co pomaga czytelnikom zrozumieć, że naród Boży składa się z wielu rodzin, każda z własną historią.
Główna idea duchowa
Główna lekcja tego wersu to konkretność Bożego zdania o rozlicznych rodzinach. Bóg dba o każdą gałąź drzewa Izraela; żaden z synów nie jest pominięty, a ich imiona utrwalają pamięć o ich przynależności i odpowiedzialności w uczestnictwie w narodzie Przymierza. Jest to także przypomnienie, że Boże powołanie obejmuje różnorodność ludzkich rodów i że każdy członek ma znaczenie w boskim planie całego narodu.
Porównanie z innymi fragmentami Pisma
- Wejście genealogiczne w Rodzaju 46–49 ukazuje podobną ideę: Bóg zna i prowadzi potomstwo Jakuba, a każdy narrator genealogiczny potwierdza spójność linii rodu. - W Liczbie 1 i 26, gdzie spisane jest liczbowe zestawienie pokoleń, widzimy, że Boża mowa o liczebności i tożsamości narodowej pojawia się w praktycznych rejestrach. - W Psalmie 147:4 Bóg „ liczy gwiazdy” i „wyznacza im imiona”, co ukazuje, że również w sferze ludzkich rodzin nie chodzi tylko o liczby, lecz o Boże imię i obecność nad jednym i drugim.
Praktyczne zastosowanie
Krótka łączność z innymi wersetami
- Przypomnienie o identyfikacji i przynależności: wersety genealogiczne rezonują z 1 Tymoteusza 1:4–5, gdzie duchowa genealogia ma na celu budowanie wspólnoty opartej na wierze, a nie tylko na rocznych liczbach.
- Związek z powołaniem: Rdz 12–17 ukazuje powołanie Abrahamowe i obietnicę rozlicznych potomków; analogicznie Wyjścia 6:15 potwierdza kontynuację wśród potomków Jakuba, kontynuując Boże obietnice.
Podsumowanie
Werset 6:15 przypomina, że Boży plan obejmuje wszystkie rodziny Izraela. Imiona synów Symeona i dopowiedzenie o „syn Kananejki” ukazują bogactwo i zróżnicowanie w ludu Bożego, a jednocześnie ich wspólne miejsce w przymierzu. Ta krótka lista zachęca do utrzymywania pamięci o rodzinach, które tworzą narodowy fundament, i do pokornej odpowiedzialności za kształtowanie wspólnoty według Bożych zasad.
Z cytowanych źródeł commentarii public domain: Matthew Henry, Albert Barnes, Adam Clarke. Zastrzeżenie: w niniejszym opracowaniu streszcza się podejście do tekstu bez cytatów pełnych, ale w razie potrzeby przywoływane są charakterystyczne punkty ich komentarzy. Krótkie sformułowania, gdyby uznane były za istotne, zostały zacytowane w kontekście powyższych wywodów.