Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Pieśń nad Pieśniami 2:1 Pieśń nad Pieśniami 2:2 Pieśń nad Pieśniami 2:3 Pieśń nad Pieśniami 2:4 Pieśń nad Pieśniami 2:5 Pieśń nad Pieśniami 2:6 Pieśń nad Pieśniami 2:7 Pieśń nad Pieśniami 2:8 Pieśń nad Pieśniami 2:9 Pieśń nad Pieśniami 2:10 Pieśń nad Pieśniami 2:11 Pieśń nad Pieśniami 2:12 Pieśń nad Pieśniami 2:13 Pieśń nad Pieśniami 2:14 Pieśń nad Pieśniami 2:15 Pieśń nad Pieśniami 2:16 Pieśń nad Pieśniami 2:17



Pieśń nad Pieśniami 2:5 (POLUBG)
Pokrzepcie mnie bukłakami, posilcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości.
Kontekst i natychmiastowe tło
Wezwanie to pochodzi z Pieśni nad Pieśniami, utworu wyraźnie miłosnego, który ukazuje namiętność oblubieńca i oblubienicy. W tej scenie oblubienica prosi o duchowe i fizyczne pocieszenie, aby jej serce mogło wytrwać i rosło w miłości. „Bukłaki” i „jabłka” symbolizują odżywienie i radość, które towarzyszą spotkaniom miłości, a także duchowe posilenie, które odnosi się do radości w obecności ukochanej osoby oraz Bożej bliskości.
Co tekst mówi o Bogu i wierze
Tekst ukazuje, że miłość—zarówno ludzka, jak i Boża—boli, pragnie doznań pełni, a jednocześnie poszukuje pocieszenia i umocnienia. W duchowej interpretacji oblubienica zwraca się do swego Oblubieńca jako źródła pokrzepienia. To sugeruje, że w chrześcijańskim sensie Bóg jest źródłem duchowego pokrzepienia; ludzie potrzebujący Bożej obecności doświadczają jej jak pokarmu dla serca.
Wyjaśnienie kluczowych słów i obrazów
Powiązania biblijne (z krótkimi wyjaśnieniami)
Możliwe powiązania, które pomagają zrozumieć ton i sens:
Głębsze wnioski i zastosowanie na dziś
Współczesny odczyt Pieśni nad Pieśniami skłania do szukania pokrzepienia w Bożej obecności. Kiedy duchowo czujemy „chorobę z miłości” do Boga lub do bliźniego, Biblia zachęca do otwarcia na Jego łaskę i do prośby o odnowienie. Pokrzepienie może przyjść poprzez sakramenty, wspólnotę wierzących, Słowo Boże oraz osobistą modlitwę. Zaufanie Bogu jako źródłu radości i siły prowadzi do trwałej nadziei, nawet gdy droga bywa trudna.
Krótka synteza w formie porad praktycznych
Notatka edytorska: Wśród klasycznych komentarzy public domain warto odnotować, że Matthew Henry, Albert Barnes i Adam Clarke podkreślają sens miłości jako duchowego żaru, który domaga się stałego odnowienia. Krótkie sformułowania z ich prac, jeśli występują, zostały użyte jako wsparcie interpretacyjne, bez przytaczania pełnych cytatów. W tym fragmencie zwłaszcza Clarke zwraca uwagę na symbolikę pociech i pragnienie, które prowadzi ku większemu zaufaniu Bogu.