Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Psalmów 1 Psalmów 2 Psalmów 3 Psalmów 4 Psalmów 5 Psalmów 6 Psalmów 7 Psalmów 8 Psalmów 9 Psalmów 10 Psalmów 11 Psalmów 12 Psalmów 13 Psalmów 14 Psalmów 15 Psalmów 16 Psalmów 17 Psalmów 18 Psalmów 19 Psalmów 20 Psalmów 21 Psalmów 22 Psalmów 23 Psalmów 24 Psalmów 25 Psalmów 26 Psalmów 27 Psalmów 28 Psalmów 29 Psalmów 30 Psalmów 31 Psalmów 32 Psalmów 33 Psalmów 34 Psalmów 35 Psalmów 36 Psalmów 37 Psalmów 38 Psalmów 39 Psalmów 40 Psalmów 41 Psalmów 42 Psalmów 43 Psalmów 44 Psalmów 45 Psalmów 46 Psalmów 47 Psalmów 48 Psalmów 49 Psalmów 50 Psalmów 51 Psalmów 52 Psalmów 53 Psalmów 54 Psalmów 55 Psalmów 56 Psalmów 57 Psalmów 58 Psalmów 59 Psalmów 60 Psalmów 61 Psalmów 62 Psalmów 63 Psalmów 64 Psalmów 65 Psalmów 66 Psalmów 67 Psalmów 68 Psalmów 69 Psalmów 70 Psalmów 71 Psalmów 72 Psalmów 73 Psalmów 74 Psalmów 75 Psalmów 76 Psalmów 77 Psalmów 78 Psalmów 79 Psalmów 80 Psalmów 81 Psalmów 82 Psalmów 83 Psalmów 84 Psalmów 85 Psalmów 86 Psalmów 87 Psalmów 88 Psalmów 89 Psalmów 90 Psalmów 91 Psalmów 92 Psalmów 93 Psalmów 94 Psalmów 95 Psalmów 96 Psalmów 97 Psalmów 98 Psalmów 99 Psalmów 100 Psalmów 101 Psalmów 102 Psalmów 103 Psalmów 104 Psalmów 105 Psalmów 106 Psalmów 107 Psalmów 108 Psalmów 109 Psalmów 110 Psalmów 111 Psalmów 112 Psalmów 113 Psalmów 114 Psalmów 115 Psalmów 116 Psalmów 117 Psalmów 118 Psalmów 119 Psalmów 120 Psalmów 121 Psalmów 122 Psalmów 123 Psalmów 124 Psalmów 125 Psalmów 126 Psalmów 127 Psalmów 128 Psalmów 129 Psalmów 130 Psalmów 131 Psalmów 132 Psalmów 133 Psalmów 134 Psalmów 135 Psalmów 136 Psalmów 137 Psalmów 138 Psalmów 139 Psalmów 140 Psalmów 141 Psalmów 142 Psalmów 143 Psalmów 144 Psalmów 145 Psalmów 146 Psalmów 147 Psalmów 148 Psalmów 149 Psalmów 150
Ks. Psalmów 116:4 (POLUBG)
W przekładzie Polski Bibliczny (POLUBG) wers 4 rozdziału 116. psalmu ukazuje moment wzywania Pana w potrzebie i otrzymania pomocy. To krótkie wyznanie modlitewne skupia się na autentycznej zależności człowieka od Boga, gdy staje wobec zagrożenia i zrozumienia, że jedynym ratunkiem jest Boża łaska.
Okoliczności i immediate setting
Psalm 116 jest pieśnią dziękczynno-wdzięczną po doświadczeniu Bożej łaski. Wers 4 zwraca uwagę na moment modlitwy i wołania: „Wtedy wezwałem imienia PANA...”. Tekst ukazuje, że cierpienie lub groza skłaniają człowieka do bezpośredniego, prostego zwrócenia się do Boga, który ma moc wybawiać. Jednak ten „wołanie” nie jest tylko aktem krzyku, lecz odpowiedzią wiary na surowe doświadczenie życia.
Co mówi tekst o Bogu i wierze
W tej krótkiej prośbie uwidacznia się pewność, że Bóg zwraca uwagę na człowieka w potrzebie. Wierzący stwierdza, że Pan wysłuchuje modlitwy i ma moc uratować duszę. Jezusowe spojrzenie na modlitwę jako dialog z Ojcem podkreśla, że Boże wysłuchanie nie jest przypadkowe, lecz odpowiedź na ufność w trudzie.
Kluczowe słowa i obrazy
„Wezwałem imienia PANA” — zwrot ten ukazuje charakter modlitwy: prostą, lecz żywą zależność od Boga. „PANIE” w imię Jahwy objawia bliskość i osobowy charakter Boga, a także Jego gotowość do wysłuchania. Cały obraz modlitwy w PS 116:4 jest zatem gestem zaufania: gdy człowiek nie ma innej pomocy, kieruje wzrok ku Bogu, który jest źródłem życia.
Powiązane fragmenty
Krótka łączność: Psalm 116:4 rezonuje z praktyką wciąż powtarzaną w Piśmie: modlitwa z ufnością prowadzi do Bożej odpowiedzi. W kontekście Nowego Przymierza, Jezus ukazuje modlitwę jako ufny kontakt z Ojcem w Duchu Świętym.
Współczesne zastosowanie
Dzisiejszy czytelnik może ów wers odnieść do codziennej potrzeby zwracania się do Boga w prostocie i bezpośredniości. Kiedy duch jest przytłoczony lękiem, warto naśladować wzór: z prostą wiarą wyznać dependencję od Pana i prosić o wybawienie, wiedząc, że Bóg zna nasze potrzeby i odpowie w swojej mądrości i miłosierdziu.
Krótka synteza
Psalm 116:4 przypomina, że w najtrudniejszych chwilach powrót ku Bogu — wołanie i traktowanie Jego imienia jako ocalenia — jest fundamentem prawdziwej wiary. W obliczu zagrożenia człowiek odkrywa, że jedynym prawdziwym wybawieniem jest Bóg, który słyszy modlitwę i wyprowadza ze śmiertelnych opresji.
Wybrane myśli z komentarzy klasyków
Adam Clarke, Barnes i Henry podkreślają: to nie tylko krzyk, lecz wyznanie pewności, że Pan jest żywym Bogiem, gotowym wysłuchać. Clarke zwraca uwagę na praktyczność modlitwy jako konkretnego zwrócenia się ku Bogu w potrzebie. Henry zaznacza, że zaufanie do Boga rodzi ufność, że On nie pozostawi nas w niebezpieczeństwie. Barnes dodaje, że imię PANA rozumiane jest jako Jego całkowita suwerenność i gotowość do działania na rzecz potrzebujących.
Wyciąg: W chwilach presji powrót do modlitwy i wołanie o pomoc Panu kształtuje nasze życie wiarą, prowadząc do doświadczenia Bożej obecności i ratunku.