Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Psalmów 1 Psalmów 2 Psalmów 3 Psalmów 4 Psalmów 5 Psalmów 6 Psalmów 7 Psalmów 8 Psalmów 9 Psalmów 10 Psalmów 11 Psalmów 12 Psalmów 13 Psalmów 14 Psalmów 15 Psalmów 16 Psalmów 17 Psalmów 18 Psalmów 19 Psalmów 20 Psalmów 21 Psalmów 22 Psalmów 23 Psalmów 24 Psalmów 25 Psalmów 26 Psalmów 27 Psalmów 28 Psalmów 29 Psalmów 30 Psalmów 31 Psalmów 32 Psalmów 33 Psalmów 34 Psalmów 35 Psalmów 36 Psalmów 37 Psalmów 38 Psalmów 39 Psalmów 40 Psalmów 41 Psalmów 42 Psalmów 43 Psalmów 44 Psalmów 45 Psalmów 46 Psalmów 47 Psalmów 48 Psalmów 49 Psalmów 50 Psalmów 51 Psalmów 52 Psalmów 53 Psalmów 54 Psalmów 55 Psalmów 56 Psalmów 57 Psalmów 58 Psalmów 59 Psalmów 60 Psalmów 61 Psalmów 62 Psalmów 63 Psalmów 64 Psalmów 65 Psalmów 66 Psalmów 67 Psalmów 68 Psalmów 69 Psalmów 70 Psalmów 71 Psalmów 72 Psalmów 73 Psalmów 74 Psalmów 75 Psalmów 76 Psalmów 77 Psalmów 78 Psalmów 79 Psalmów 80 Psalmów 81 Psalmów 82 Psalmów 83 Psalmów 84 Psalmów 85 Psalmów 86 Psalmów 87 Psalmów 88 Psalmów 89 Psalmów 90 Psalmów 91 Psalmów 92 Psalmów 93 Psalmów 94 Psalmów 95 Psalmów 96 Psalmów 97 Psalmów 98 Psalmów 99 Psalmów 100 Psalmów 101 Psalmów 102 Psalmów 103 Psalmów 104 Psalmów 105 Psalmów 106 Psalmów 107 Psalmów 108 Psalmów 109 Psalmów 110 Psalmów 111 Psalmów 112 Psalmów 113 Psalmów 114 Psalmów 115 Psalmów 116 Psalmów 117 Psalmów 118 Psalmów 119 Psalmów 120 Psalmów 121 Psalmów 122 Psalmów 123 Psalmów 124 Psalmów 125 Psalmów 126 Psalmów 127 Psalmów 128 Psalmów 129 Psalmów 130 Psalmów 131 Psalmów 132 Psalmów 133 Psalmów 134 Psalmów 135 Psalmów 136 Psalmów 137 Psalmów 138 Psalmów 139 Psalmów 140 Psalmów 141 Psalmów 142 Psalmów 143 Psalmów 144 Psalmów 145 Psalmów 146 Psalmów 147 Psalmów 148 Psalmów 149 Psalmów 150
Psalm 113:2 (POLUBG) – Góra uwielbienia: Niech imię PANA będzie błogosławione
Psalm 113:2 wyznacza stały rytuał kultowy i duchowy: imię PANA ma być błogosławione nieustannie, odtąd aż na wieki. To wyznanie nie jest jednorazowym aktem, lecz trwałą postawą życia, która uwypukla łaskę Bożą, Jego opiekę nad sługami i Jego suwerenną cierpliwość wobec ludu. W kontekście całego Psalmu 113, błogosławienie imienia Bożego jest odpowiedzią na Jego zbawczą ingerencję, która czyni z ubogich, władców i wszystkich ludzi wspólne doświadczenie Bożej łaski.
Kontekst literacki
Psalm 113 należy do Ksiąg Psalmów królewskich i dziękczynnych. Rozpoczyna się od powtarzalnym mottem: „Halleluja” w połączeniu z wezwaniem do błogosławienia Pana. Wers 2 łączy się z ideą wieczności Bożej łaski: imię PANA ma być błogosławione teraz i na zawsze. W całym psalmie podkreślone jest Boże miłosierdzie i troska nad wszystkimi; słowa te ośmielają ludem do wyznawania Jego chwały niezależnie od losu społecznego i osobistych doświadczeń.
Znaczenie teologiczne
Główna prawda: Błogosławienie imienia Bożego wyraża zaufanie w Jego niezmienność i dobroć. Imię „PAN” ujawnia Jego charakter (łaska, wierność, miłosierdzie). Psalmista zachęca, by zatrzymać się nad tym, co Bóg uczynił, i odpowiedzieć uwielbieniem, które przekracza chwilowy kontekst życia. Z perspektywy teologicznej to także wskazanie na uczestnictwo Bożej litości w codzienności — od najbiedniejszych po najwyższych urzędników—co ukazuje szeroką inkluzywność Bożej łaski.
Ścieżki w Piśmie i powiązania
Pytania do refleksji
Krótkie podsumowanie
Wers 2 psalmu 113 wzmacnia ideę, że uwielbienie Boga nie ma granic. Błogosławienie Jego imienia ma trwać „odtąd aż na wieki” jako odpowiedź na Jego dobra i wierność. To zachęta do utrzymania stałej postawy wdzięczności i zaufania Bogu, który w cudowny sposób okazuje łaskę wszystkim ludziom.
Cross-references
- Psalm 135:1–3: wezwanie do błogosławienia imienia PANA w całym ludzie; wyjaśnia szeroko chrześcijańską i żydowską praktykę uwielbienia.
- Hebrajskie proroctwa o chwaleniu Boga jako znaczeniu wspólnotowym: Boża chwała manifestuje się w zbawiennej historii narodu.
- Psalm 106:1: „Chwalcie PANA, albowiem dobry; bo na wieki trwa Jego łaska” – łączy praktykę błogosławieństwa z Bożą trwałością łaski.
Fragmenty z komentarzy klasycznych (jedynie krótkie cytaty, bez pełnych tekstów): Matthew Henry podkreśla, że „imię PANA” to Jego charakter i działalność; Adam Clarke wskazuje na publiczne wyznanie Boga jako czynnik jedności ludu; Albert Barnes zauważa, iż to nieustanne błogosławienie wyraża zależność człowieka od Boskiej łaski. Krótki odnośnik do ich myśli: Henry – „The name of the Lord is the object of our praise”; Clarke – „The name of the Lord is to be blessed for ever and ever”; Barnes – „The Lord is the subject of our praise”.