Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Mateusza 1 Mateusza 2 Mateusza 3 Mateusza 4 Mateusza 5 Mateusza 6 Mateusza 7 Mateusza 8 Mateusza 9 Mateusza 10 Mateusza 11 Mateusza 12 Mateusza 13 Mateusza 14 Mateusza 15 Mateusza 16 Mateusza 17 Mateusza 18 Mateusza 19 Mateusza 20 Mateusza 21 Mateusza 22 Mateusza 23 Mateusza 24 Mateusza 25 Mateusza 26 Mateusza 27 Mateusza 28Verse
Mateusza 19:1 Mateusza 19:2 Mateusza 19:3 Mateusza 19:4 Mateusza 19:5 Mateusza 19:6 Mateusza 19:7 Mateusza 19:8 Mateusza 19:9 Mateusza 19:10 Mateusza 19:11 Mateusza 19:12 Mateusza 19:13 Mateusza 19:14 Mateusza 19:15 Mateusza 19:16 Mateusza 19:17 Mateusza 19:18 Mateusza 19:19 Mateusza 19:20 Mateusza 19:21 Mateusza 19:22 Mateusza 19:23 Mateusza 19:24 Mateusza 19:25 Mateusza 19:26 Mateusza 19:27 Mateusza 19:28 Mateusza 19:29 Mateusza 19:30



Mateusz 19:9 — prawość i jego ciężar w relacjach małżeńskich
To powiedzenie Jezusa wyjaśnia, że rozwód i ponowne małżeństwo po rozstaniu ze współmałżonkiem, chyba że rozpad nastąpił z powodu nierządu, uznawane są za cudzołóstwo. W praktyce słowa te podkreślają surowość wierności małżeńskiej oraz powagę związku, który Bóg łączy.
Kontekst biblijny
Tekst znajduje się w rozmowie Jezusa z faryzeuszami o dopuszczalności rozwodu. W księdze wyjściowej sytuacja ta odbijała ówczesne debated społeczny o interpretację Pisma. Jezus odwołuje się do pierwotnego zamysłu stworzenia: małżeństwo łączy dwoje ludzi w jednej więzi na całe życie (por. Mt 19,4–6). Wniosek: przysięga przed Bogiem i trwałość relacji stają się nienaruszalnym standardem, a możliwość rozwodu jest ograniczona do jednego powodu – nierząd.
Główne obserwacje interpretacyjne
2–3 krótkie myśli tematyczne
Powiązania z innymi fragmentami
- Mt 5:31–32 – Jezus rozszerza nauczanie o rozwodzie, wyjaśniając duchowy wymiar przysięgi i intencję serca, nie tylko formalny zapis prawa. W praktyce ostrzega przed lekkomyślnym zerwaniem małżeństwa i nadużywaniem słowa „rozwód”.
- Mt 19:8 – Jezus mówi o twardości serc ludzkich, lecz podaje łaskę: początkowo zamysł Boży objawia się w wierności, a nie w swobodnym rozbijaniu związków.
- 1 Kor 7:10–11 – apostoł Paweł rozwija praktykę Kościoła w kontekście małżeństwa, gdzie rozwód powinien być rzadkością i małżonkowie powinni dążyć do pojednania, jeśli to możliwe.
Praktyczny wniosek
Tekst przypomina o powadze małżeństwa: budować związek na stałości, wzajemnym szacunku i lojalności przed Bogiem. Rozwód powinien być wyjątkiem, a nie normą; wierność jest wyrazem zaufania Bogu i odpowiedzialności wobec partnera.
Źródła myśli komentarzowej
Inspiracje: Matthew Henry, Albert Barnes, Adam Clarke. Wzajemne spojrzenia potwierdzają, że nauka Jezusa stawia w centrum nie tylko prawo, ale duchowy charakter związku. Krótkie cytaty z klasycznych komentarzy (jeśli użyto ich bezpośrednio) są ograniczone do niepełnych fragmentów i pozostają cytatem z oryginalnych źródeł public domain.
Uwagi redakcyjne: Fragmentaryczne odniesienia do wcześniejszych wersji przekładu POLUBG są utrzymywane w duchu przekazu, z zachowaniem neutralności i jasnego przekazu o znaczeniu wierności małżeńskiej.