Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Łukasza 20:1 Łukasza 20:2 Łukasza 20:3 Łukasza 20:4 Łukasza 20:5 Łukasza 20:6 Łukasza 20:7 Łukasza 20:8 Łukasza 20:9 Łukasza 20:10 Łukasza 20:11 Łukasza 20:12 Łukasza 20:13 Łukasza 20:14 Łukasza 20:15 Łukasza 20:16 Łukasza 20:17 Łukasza 20:18 Łukasza 20:19 Łukasza 20:20 Łukasza 20:21 Łukasza 20:22 Łukasza 20:23 Łukasza 20:24 Łukasza 20:25 Łukasza 20:26 Łukasza 20:27 Łukasza 20:28 Łukasza 20:29 Łukasza 20:30 Łukasza 20:31 Łukasza 20:32 Łukasza 20:33 Łukasza 20:34 Łukasza 20:35 Łukasza 20:36 Łukasza 20:37 Łukasza 20:38 Łukasza 20:39 Łukasza 20:40 Łukasza 20:41 Łukasza 20:42 Łukasza 20:43 Łukasza 20:44 Łukasza 20:45 Łukasza 20:46 Łukasza 20:47



Główna myśl interpretacyjna
Łukasz 20:15 ukazuje niebezpieczeństwo odrzucenia Bożych wysłańców i konsekwencje ludzkiego oporu wobec Bożego planu. W przypowieści o winicyjnych najemnikach Jezus ukazuje, że chorobliwy sprzeciw wobec Boskiego posyłania prowadzi do ponurego osądu i utraty błogosławieństwa. Ostatecznie pechowe działanie winnicy, które doprowadzi do zabiciaZem, staje się obrazem nieposłuszeństwa wobec Syna, Mesjasza, i decyzji Bożej o odłączeniu tej generacji od udziału w duchowej owocności.
Kontekst literacki
Tekst stanowi część serii parabolicznych wypowiedzi Jezusa w Jerozolimie, gdzie respondenci planują zgładzenie Go. Przypowieść o winnicy i najemnikach pokazuje, że Bóg stworzył i uprawia lud, wysyłając sługi oraz, na końcu, Syna, lecz lud boi się utraty własności i odrzuca posłańców. W wersecie 15 mowa jest o ostatecznym odrzuceniu: „wyrzuciwszy go z winnicy, zabili” — dramatyczny skutek ludzkiej zuchwałości.
Znaczenie teologiczne
Tekst ukazuje suwerenność Bożą i ludzką odpowiedzialność. Bóg posyła proroków i wreszcie Syna, aby świat mógł przynosić plon duchowy. Odrzucenie posłańców, a zwłaszcza Syna, prowadzi do ponownego rozstrzygnięcia: stosunki ludu z Bogiem zostają odwrócone, a Boża władza i królestwo będą przeniesione na inny lud, który przyniesie plon według Bożych standardów.
Główne wątki duchowe
Powiązania biblijne
– Psalm 118:22–23 — kamień, który odrzucono, stał się fundamentem. Jak to koreluje z odrzuceniem Syna i wybraniem nowej zasady?
– Izajasz 5 — metafora winicy i oczekiwań Bożych plonów. Wersety te ukazują, że Boże żądania dotyczą wierności i owocu sprawiedliwości.
– Dalszy przebieg Nowego Testamentu: odrzucenie przez przywódców narodu prowadzi do rozwoju missjologii wśród pogan i nowego rozumienia Bożego królestwa.
Pytania do refleksji
Krótka konkluzja
Wers ten ostrzega przed samozadowoleniem i oporem wobec Bożego prowadzenia. Odrzucenie Syna nie tylko zamyka drogę do dotychczasowych porządków, lecz otwiera drzwi nowemu porządkowi Bożej łaski — z nowym ludem, który przynosi owoc zgodny z Jego chwałą. Patrząc na całość pism, przypowieść podkreśla, że Boża cierpliwość ma granice, a nieposłuszeństwo w końcu spotyka surową odpowiedź Bożej sprawiedliwości.
Uwagi do źródeł (krótki przegląd myśli komentarzy)**
W tradycji komentarzy public domain, wątek odrzucenia proroków i Syna łączy Henry, Barnes i Clarke, którzy podkreślają, że winnica reprezentuje Boże państwo, a najemnicy to przywódcy narodu odrzucający wysłanników Bożych. Cytaty krótkie: Matthew Henry zwraca uwagę na bezwzględność palących roszczeń ludzi, Barnes podkreśla, że grzech niesprawiedliwości prowadzi do utraty przywilejów, a Clarke uwypukla odpowiedzialność ludzi za odrzucenie Bożej łaski. (W nawiasach zamieszczono krótkie parafrazy.)