Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Jeremiasza 1 Jeremiasza 2 Jeremiasza 3 Jeremiasza 4 Jeremiasza 5 Jeremiasza 6 Jeremiasza 7 Jeremiasza 8 Jeremiasza 9 Jeremiasza 10 Jeremiasza 11 Jeremiasza 12 Jeremiasza 13 Jeremiasza 14 Jeremiasza 15 Jeremiasza 16 Jeremiasza 17 Jeremiasza 18 Jeremiasza 19 Jeremiasza 20 Jeremiasza 21 Jeremiasza 22 Jeremiasza 23 Jeremiasza 24 Jeremiasza 25 Jeremiasza 26 Jeremiasza 27 Jeremiasza 28 Jeremiasza 29 Jeremiasza 30 Jeremiasza 31 Jeremiasza 32 Jeremiasza 33 Jeremiasza 34 Jeremiasza 35 Jeremiasza 36 Jeremiasza 37 Jeremiasza 38 Jeremiasza 39 Jeremiasza 40 Jeremiasza 41 Jeremiasza 42 Jeremiasza 43 Jeremiasza 44 Jeremiasza 45 Jeremiasza 46 Jeremiasza 47 Jeremiasza 48 Jeremiasza 49 Jeremiasza 50 Jeremiasza 51 Jeremiasza 52Verse
Jeremiasza 35:1 Jeremiasza 35:2 Jeremiasza 35:3 Jeremiasza 35:4 Jeremiasza 35:5 Jeremiasza 35:6 Jeremiasza 35:7 Jeremiasza 35:8 Jeremiasza 35:9 Jeremiasza 35:10 Jeremiasza 35:11 Jeremiasza 35:12 Jeremiasza 35:13 Jeremiasza 35:14 Jeremiasza 35:15 Jeremiasza 35:16 Jeremiasza 35:17 Jeremiasza 35:18 Jeremiasza 35:19



Jeremiasza 35:13 (POLUBG)
Immediate setting: W tym fragmencie prorok Jeremiasz stoi przed rodziną rebeliantów, potomkami Rifaima (Giezy), potomkowie Jonadaba, którzy zgodzili się stać przy swej tradycji i nie pić wina. Bóg jednak zwraca się do Judejczyków i mieszkańców Jerozolimy, wyzwalając pytanie o ich posłuszeństwo pouczeniu. Wypowiada wyraźne wezwanie: idź i powiedz, czy nie przyjmiecie pouczenia, by słuchać moich słów? – mówi PAN. To metafora dialogu Boga z narodem, który być może myśli, że historyczne i tradycyjne praktyki same w sobie zapewniają Jemu posłuszeństwo.
Co ten tekst ukazuje o Bogu i wierze
Po pierwsze, pokazuje, że Bóg aktywnie poszukuje posłuszeństwa i gotów jest prowadzić naród ku prawdziwej przemianie przez pouczenie. Po drugie, podkreśla, że posłuszeństwo nie rodzi się z zewnętrznej tradycji, ale z otwartości na Boże słowo. Bóg nie oszczędza pytań: czy nie przyjmiecie pouczenia? To wyzwanie do oceny własnego serca i gotowości do zmiany myślenia i postępowania.
Kluczowe pojęcia i obrazy
Kontekst i powiązania z innymi Pismami
1) Jeremiasz 7:23–24 – Boże wezwanie do posłuszeństwa w praktyce: „nauczcie się słuchać Mojego głosu”. Podobnie tu, posłuszeństwo to nie tylko teoria, lecz konkretne działanie zgodne z Bożym pouczeniem.
2) Izajasz 1:19 – Zachęta do posłuszeństwa jako warunku błogosławieństwa: jeśli zechcecie i posłuchacie, spożyjecie dobra ziemi. Skutek posłuszeństwa, nie tradycji, jest kluczem do Bożej łaski.
3) Hebrajczyków 3:15 – ostrzeżenie przed twardością serca; Boża pragnienie, by lud słuchał i odpowiadał ufnością. Tekst ten wpisuje się w szerszy obraz, że słowo Boże oczekuje odpowiedzi w wierze.
Wnioski praktyczne na dzień dzisiejszy
1) Otwartość na Boże Słowo: nie wystarczy pamiętać o Bogu z przeszłości; prawdziwe życie duchowe polega na pozwoleniu Słowu Bożemu kształtować myśli i decyzje tu i teraz. 2) Sceptycyzm względem samej tradycji: tradycje mogą być użyteczne, ale nie zastąpią posłuszeństwa, jeśli nie idą w parze z posłuszeństwem Słowu. 3) Gotowość do zmiany: gdy Bóg mówi przez pouczenie, trzeba w praktyce wprowadzić zmiany, a nie zwlekać.
Krótkie podsumowanie
Bóg zwraca się do mieszkańców Jerozolimy z pytaniem o ich gotowość przyjąć Jego pouczenie. To zaproszenie do wejrzenia w serce i zdecydowania na posłuszeństwo, które wynika z relacji z Bogiem, a nie z tradycji samodzielnie praktykowanej. W ten sposób tekst ukazuje istotny wymiar wiary: słuchać Bożego Słowa, odpowiadać mu w zaufaniu i praktyce.
Wybrane cytaty z klasycznych komentarzy public-domain (do wglądu): Matthew Henry: „Posłuszeństwo nie jest jedynie zewnętrzną uprzejmością, ale poddaniem się Bogu”. Albert Barnes: „Pouczenie Boże ma wpływać na myślenie i działanie, a nie jedynie na pamięć religijności”. Adam Clarke: „Słowo Boże ma moc przekształcać serce, jeśli człowiek je przyjmie z wiarą”.