Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Wyjścia 1 Wyjścia 2 Wyjścia 3 Wyjścia 4 Wyjścia 5 Wyjścia 6 Wyjścia 7 Wyjścia 8 Wyjścia 9 Wyjścia 10 Wyjścia 11 Wyjścia 12 Wyjścia 13 Wyjścia 14 Wyjścia 15 Wyjścia 16 Wyjścia 17 Wyjścia 18 Wyjścia 19 Wyjścia 20 Wyjścia 21 Wyjścia 22 Wyjścia 23 Wyjścia 24 Wyjścia 25 Wyjścia 26 Wyjścia 27 Wyjścia 28 Wyjścia 29 Wyjścia 30 Wyjścia 31 Wyjścia 32 Wyjścia 33 Wyjścia 34 Wyjścia 35 Wyjścia 36 Wyjścia 37 Wyjścia 38 Wyjścia 39 Wyjścia 40Verse
Wyjścia 29:1 Wyjścia 29:2 Wyjścia 29:3 Wyjścia 29:4 Wyjścia 29:5 Wyjścia 29:6 Wyjścia 29:7 Wyjścia 29:8 Wyjścia 29:9 Wyjścia 29:10 Wyjścia 29:11 Wyjścia 29:12 Wyjścia 29:13 Wyjścia 29:14 Wyjścia 29:15 Wyjścia 29:16 Wyjścia 29:17 Wyjścia 29:18 Wyjścia 29:19 Wyjścia 29:20 Wyjścia 29:21 Wyjścia 29:22 Wyjścia 29:23 Wyjścia 29:24 Wyjścia 29:25 Wyjścia 29:26 Wyjścia 29:27 Wyjścia 29:28 Wyjścia 29:29 Wyjścia 29:30 Wyjścia 29:31 Wyjścia 29:32 Wyjścia 29:33 Wyjścia 29:34 Wyjścia 29:35 Wyjścia 29:36 Wyjścia 29:37 Wyjścia 29:38 Wyjścia 29:39 Wyjścia 29:40 Wyjścia 29:41 Wyjścia 29:42 Wyjścia 29:43 Wyjścia 29:44 Wyjścia 29:45 Wyjścia 29:46
Wyjścia 29:33 — Będą jeść to, czym dokonano przebłagania
Bezpośrednie znaczenie: Tekst mówi o tym, że po przebłaganiu i poświęceniu kapłanów, posiłek z ofiary przebłagalnej i uświęconej staje się przeznaczony do spożycia w obrębie świętego miejsca. Obcy nie mogą z niego korzystać, gdyż jest to rzecz święta.
Kontekstualny tło
Ten przepis znajduje się w rytualnej części Wyjścia, gdzie opisuje się obrzędy powołania kapłaństwa i posługę w nawiedzonym przybytku. Po ofierze przebłagania kapłan nie tylko odprawia funkcje liturgiczne, lecz także spożywa część z ofiary jako część ustanowionego porządku świętości. Zasada „coś świętego dla świętych” wskazuje na ścisłe rozróżnienie między tym, co należy do Boga i co może być spożywane jedynie w Jego obecności.
Interpretacyjne obserwacje
Krótkie spojrzenie tematyczne
Powiązania biblijne
- Porównanie: Kapłaństwo i udział w ofierze odnajdujemy także w Księdze Kapłańskiej, gdzie opisane są warunki spożycia części ofiar w obrębie świątyni. Wyjaśnienie: podkreśla to, że ofiary mają związek z przymierzem i służbą kapłańską. - Zasada świętości w kontekście przystępu do Bożego miejsca: podobne zasady dotyczą wchodzenia do miejsca przebywania Boga i korzystania z części ofiar przez Lewitów i kapłanów, co utrwala porządek liturgiczny. - Symboliczna całopalność i przebłaganie: przebłaganie nie tylko usuwa boże gniew, lecz włącza ofiarę w społeczność narodu jako świętą część ich życia religijnego.
Praktyczny wniosek
Dla współczesnego czytelnika to przypomnienie, że ludzkie uczestnictwo w Bożym przebaczeniu wymaga czystości i posłuszeństwa. Świętość nie jest własną zasługą, lecz Bożym ustanowieniem, które wymaga właściwego zastosowania w obrębie wspólnoty.
Komentarze Henry’ego, Barnes’a i Clarke’a, w duchu public domain, podkreślają użyteczne punkty: świętość ofiary i wyłączny udział kapłanów. Wybitnie, Henry zwraca uwagę na duchowy udział w przebłaganiu; Barnes podkreśla praktyczne konsekwencje świętości; Clarke koncentruje się na rytualnej praktyce i porządku społeczno-religijnym.
Przypomnienie o źródłach: W kontekście cytatów z Henry’ego, Barnes’a i Clarke’a, niektóre sformułowania mogą być odzwierciedlone w parafrazie; nikt nie powinien cytować pełnych tekstów bez kontekstu. Potwierdzone krótkie zwroty: „to rzecz święta” oraz idea udziału kapłanów w przebłaganiu są zbieżne z klasycznymi komentarzami, które koncentrują się na świętości i funkcji kapłaństwa.