Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Powtórzonego 1 Powtórzonego 2 Powtórzonego 3 Powtórzonego 4 Powtórzonego 5 Powtórzonego 6 Powtórzonego 7 Powtórzonego 8 Powtórzonego 9 Powtórzonego 10 Powtórzonego 11 Powtórzonego 12 Powtórzonego 13 Powtórzonego 14 Powtórzonego 15 Powtórzonego 16 Powtórzonego 17 Powtórzonego 18 Powtórzonego 19 Powtórzonego 20 Powtórzonego 21 Powtórzonego 22 Powtórzonego 23 Powtórzonego 24 Powtórzonego 25 Powtórzonego 26 Powtórzonego 27 Powtórzonego 28 Powtórzonego 29 Powtórzonego 30 Powtórzonego 31 Powtórzonego 32 Powtórzonego 33 Powtórzonego 34Verse
Powtórzonego 19:1 Powtórzonego 19:2 Powtórzonego 19:3 Powtórzonego 19:4 Powtórzonego 19:5 Powtórzonego 19:6 Powtórzonego 19:7 Powtórzonego 19:8 Powtórzonego 19:9 Powtórzonego 19:10 Powtórzonego 19:11 Powtórzonego 19:12 Powtórzonego 19:13 Powtórzonego 19:14 Powtórzonego 19:15 Powtórzonego 19:16 Powtórzonego 19:17 Powtórzonego 19:18 Powtórzonego 19:19 Powtórzonego 19:20 Powtórzonego 19:21



Powtórzonego Prawa 19:21 (POLUBG) — „oko za oko”
Okolicznościowy kontekst: W powtórzonych przepisach prawnych Mojżesz podtrzymuje zasady dotyczące odpowiedzialności i sprawiedliwości między ludźmi. Werset 21 pojawia się w sekcji dotyczącej roszczeń o odszkodowanie, gdzie ogranicza się brutalność i bezpośrednie odwetowe działania, proponując proporcjonalne środki karne.
Co tekst ukazuje o Bogu i wierze
Tekst nie promuje odwetu jako celowego postępowania, lecz wskazuje na dążenie do ograniczania krzywdy poprzez wyznaczenie granic. Bóg wprowadza ład społeczny, w którym sprawiedliwość musi być proporcjonalna, a nie przypadkowa. To zaproszenie do rozpoznania ludzkich ograniczeń w stosowaniu kar i do wypróbowania miłosierdzia w praktyce społeczeństwa. W kontekście Bożego objawienia, system ten wskazuje na surowość natury grzechu oraz potrzebę czujności, aby nie przekraczać granic, a jednocześnie przypomina, że człowiek został powołany do zachowania godności drugiego człowieka.
Wyjaśnienie kluczowych słów i obrazów
„Oko za oko, ząb za ząb” to zasada odwetu, która miała ograniczać eskalację przemocy, zapobiegając samowoli w wymierzaniu kar. Nie należy jej rozumieć jako dosłowne parowanie cierpień, lecz jako zapis proporcji: szkoda powinna odpowiadać wyrządzonej krzywdzie, z zachowaniem powściągliwości i sprawiedliwości. To także zaproszenie do rozważania, jak społeczność może minimalizować krzywdy poprzez bezpośrednie rozstrzyganie sporów i system prawny, a nie samowolne, brutalne działania.
Powiązania biblijne
Kontekstowo te powiązania pokazują, że Boże zasady mają prowadzić ku sprawiedliwości i ochronie życia, a jednocześnie ku przemianie serca w kierunku miłości bliźniego.
Współczesne zastosowanie
W dzisiejszych wspólnotach zasada „oko za oko” może przybierać formę ograniczenia nadużyć w systemie prawnym i celowe unikanie eskalacji przemocy. Wierzący mogą prosić o mądrość w rozstrzyganiu sporów, o szacunek dla godności każdej osoby oraz o gotowość do przebaczenia w duchu Chrystusowym. To wezwanie do tworzenia społeczeństwa, które karze słusznie, a usiłuje uzdrowić, naprawić i chronić życie.
Krótki komentarz sumujący
Tekst ostrzega przed samowolą zemsty, jednocześnie zachęca do proporcjonalności i ograniczenia krzywdy. W świetle pełnego objawienia, zasada ta ukazuje potrzebę przemiany serca — od odwetu ku chrześcijańskiemu przebaczeniu i odpowiedzialności społecznej. Dążenie do sprawiedliwości nie może prowadzić do eskalacji cierpienia, lecz ku ochronie życia i ludzkiej godności.
Wypowiedzi źródłowe (cytaty z komentarzy publicznych domen): Matthew Henry: „...niech sprawiedliwość będzie proporcjonalna i łagodna w skutkach”; Albert Barnes: „zasada ta miała ograniczać bezmyślny odwet i promować rozważne rozwikływanie sporów”; Adam Clarke: „to ograniczenie żądzy zemsty i wyraźne wskazanie, że prawa Boże mają służyć pokojowi w społeczeństwie.”