Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Objawienie 1 Objawienie 2 Objawienie 3 Objawienie 4 Objawienie 5 Objawienie 6 Objawienie 7 Objawienie 8 Objawienie 9 Objawienie 10 Objawienie 11 Objawienie 12 Objawienie 13 Objawienie 14 Objawienie 15 Objawienie 16 Objawienie 17 Objawienie 18 Objawienie 19 Objawienie 20 Objawienie 21 Objawienie 22Verse
Objawienie 1:1 Objawienie 1:2 Objawienie 1:3 Objawienie 1:4 Objawienie 1:5 Objawienie 1:6 Objawienie 1:7 Objawienie 1:8 Objawienie 1:9 Objawienie 1:10 Objawienie 1:11 Objawienie 1:12 Objawienie 1:13 Objawienie 1:14 Objawienie 1:15 Objawienie 1:16 Objawienie 1:17 Objawienie 1:18 Objawienie 1:19 Objawienie 1:20
Objawienie 1:17 (POLUBG) – krótkie wyjaśnienie
Znajdując się w objawieniu Jana, apostoł zadrżał przed Zmartwychwstałym i Sługą Bożą, a gdy ujrzał Go w chwale, upadł jak martwy. Jezus położył swoją prawą rękę na nim i powiedział: Nie bój się! Ja jestem pierwszy i ostatni. Ten edeniczny obraz ukazuje, że Bóg objawia się w chwałe, ale jednocześnie pełni rolę bliskiego Pana, który pociesza i zapewnia o wiecznej wieczności.
Kontekst biblijny
Objawienie 1 opisuje wizję Chrystusa ukazującego się wspólnotom wiernych. Jan widzi Jezusa w niezwykłej chwale, co może budzić lęk, lecz Pasterz łagodzi strach poprzez dotyk i słowa. „Pierwszy i ostatni” wskazuje na boską wieczność i suwerenność Chrystusa nad historią i rzeczywistością eschatologiczną.
Obserwacje interpretacyjne
Główne myśli tematyczne
Powiązania z innymi częściami Pisma
- Izajasz 44:6: Bóg jako „Pierwszy i ostatni” podkreśla swoją wieczność i niezawodność w historii Izraela; przypomina, że Bóg jest jedynym fundamentem zbawienia. - Jana 8:58: Jezus mówi o sobie „Ja jestem”, co potwierdza Jego boską tożsamość i wieczność. - Objawienie 21:6: Bóg obiecuje zakończenie czasu – „wszystko stało się” w Jego planie; powrót pełni Chrystusowy jako fundament nadziei wiernych.
Krótkie praktyczne przesłanie
Gdy duchowo drżycie w obliczu boskiego objawienia, pamiętajcie, że Chrystus nie odrzuca wątpliwości, lecz dotyka cierpliwie i przemawia pokojem. Zaufaj Jego wieczności i ochronie – On jest początkiem i końcem wszystkiego, a Jego dotyk daje pewność i wzmocnienie na drodze wiary.
Skrócona synteza (połączenie myśli Henry’ego, Barnes’a i Clarke’a)
Jak pisał Adam Clarke, objawienie to chwilowe zetknięcie z boską chwałą, które rodzi respekt, lecz również pocieszenie; Jezus jako „Pierwszy i Ostatni” objawia, że wszystko podlega Jego władzy. Matthew Henry podkreśla łagodny dotyk i zapewnienie, że Boża obecność usuwa lęk. Albert Barnes zwraca uwagę na powołanie do ufności w przełomowych momentach historii – Chrystus ma w sobie pełnię mocy, aby prowadzić wiernych przez czas próby.
Wypowiedzi z prac Henry’ego i Clarke’a mogą zawierać fragmenty oryginalnych sformułowań: „Nie bój się! Ja jestem pierwszy i ostatni” – te słowa są kluczowym „tonem” objawienia: Bóg trzyma wszystko w swoich rękach, a jednocześnie ofiaruje pocieszenie, abyśmy nie zwątpili.
Wersje krótszego przekładu dla porównania
„Gdy go zobaczyłem, padłem do jego stóp jak martwy, lecz on położył na mnie prawą rękę i rzekł: Nie bój się! Ja jestem pierwszy i ostatni.”