Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Liczb 1 Liczb 2 Liczb 3 Liczb 4 Liczb 5 Liczb 6 Liczb 7 Liczb 8 Liczb 9 Liczb 10 Liczb 11 Liczb 12 Liczb 13 Liczb 14 Liczb 15 Liczb 16 Liczb 17 Liczb 18 Liczb 19 Liczb 20 Liczb 21 Liczb 22 Liczb 23 Liczb 24 Liczb 25 Liczb 26 Liczb 27 Liczb 28 Liczb 29 Liczb 30 Liczb 31 Liczb 32 Liczb 33 Liczb 34 Liczb 35 Liczb 36Verse
Liczb 29:1 Liczb 29:2 Liczb 29:3 Liczb 29:4 Liczb 29:5 Liczb 29:6 Liczb 29:7 Liczb 29:8 Liczb 29:9 Liczb 29:10 Liczb 29:11 Liczb 29:12 Liczb 29:13 Liczb 29:14 Liczb 29:15 Liczb 29:16 Liczb 29:17 Liczb 29:18 Liczb 29:19 Liczb 29:20 Liczb 29:21 Liczb 29:22 Liczb 29:23 Liczb 29:24 Liczb 29:25 Liczb 29:26 Liczb 29:27 Liczb 29:28 Liczb 29:29 Liczb 29:30 Liczb 29:31 Liczb 29:32 Liczb 29:33 Liczb 29:34 Liczb 29:35 Liczb 29:36 Liczb 29:37 Liczb 29:38 Liczb 29:39 Liczb 29:40
Liczb 29:5 — Oraz jednego kozła z kóz jako ofiarę za grzech, by dokonać za was przebłagania
Znaczenie w jednym zdaniu: Ten fragment opisuje ustanowienie ofiary za grzech, której celem jest przebłaganie Bogu za lud Izraela, co jest częścią świętych obrzędów i redaguje relację między Bogiem a narodem poprzez pokutę i odnowę przymierza.
Kontekstualne tło
Przedstawiana ofiara pojawia się w ramach szczegółowych instrukcji dotyczących ofiar dnia pojednania i innych ceremonii odprawianych przed Bogiem. Liczby 29 znajdują się w części obrządku, w której lud składa różne ofiary w czasie świąt i uroczystości. Ofiara za grzech, obejmująca kozła z kóz, miała na celu oczyszczenie grzechów zgromadzenia i ustanowienie ponownego przebaczenia Boga wobec ludu.
Główne obserwacje interpretacyjne
Krótka lista tematyczna
Powiązane fragmenty z krótkim wyjaśnieniem
Hebrajczyków 9:7 — Wskazuje na jednostkowy charakter ofiar: tylko arcykapłan wchodził do świątyni raz w roku, aby złożyć ofiarę za grzech, co ilustruje powtarzalność i powagę przebłagania. To powiązanie podkreśla, że rytualne działania wskazują na potrzebę doskonałej ofiary późniejszej pełni w Chrystusie.
1 Jana 2:2 — Jezus Chrystus jako przebłaganie za grzechy całego świata; motyw ofiary za grzechy nabiera pełni w nowym przymierzu, w którym Bóg łączy grzeszników z sobą przez wiarę w Chrystusa.
Rzymian 3:25 — Bóg przez wiarę w ofiarę Chrystusa usprawiedliwia grzeszników, pokazując, że przebłaganie ma ostateczną, boską podstawę poza przepisami starotestamentalnymi.
Przykładowe myśli z literatury komentatorskiej
Matthew Henry podkreśla, że ofiarowanie kozła za grzech symbolizuje ruch Bożej łaski ku ludowi, w którym winy grzeszników są przenoszone na ofiarę, a Bóg odpuszcza na podstawie ofiary i pokuty; „taka ofiara była obrazem przebłagania, jakiego Bóg wymaga od swego ludu” (streszczenie myśli Henry’ego).
Albert Barnes zwraca uwagę, że ofiary za grzech miały ukazać naturę Bożej świętości i konieczność odnowienia czystości ludu przed Bogiem; ich praktyczna rola to prowadzić ludu ku pokucie i ufności w Boże miłosierdzie.
Adam Clarke podkreśla, że ofiary miały również charakter praktycznego oczyszczania w społeczności, a nie jedynie rytualnego aktu; ich celem było przywrócenie pełnego kontaktu z Bogiem i zachowanie przymierza.
Krótki praktyczny wniosek
Ten tekst przypomina, że Boża świętość wymaga pokuty i ofiarnego przebłagania, ale także zapowiada potrzebę doskonałej ofiary, która przyjdzie w Chrystusie. W życiu wierzących dzisiaj chodzi o uznanie swojej winy, zwrócenie serca ku Bogu i ufność w Jego przebaczającą łaskę, wyrażonej w Jezusie Chrystusie.