Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaJana 17:2 Komentarz do wersetu biblijnego
Jana 17:2 Znaczenie i komentarz do wersetu biblijnego
Jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał życie wieczne tym wszystkim, których mu dałeś.
Jana 17:2 Komentarz biblijny werset po wersecie
*** Ten komentarz zawiera treści pochodzące z klasycznych źródeł należących do domeny publicznej. Część materiału została przetworzona, streszczona lub przetłumaczona przy użyciu narzędzi sztucznej inteligencji. Każde wyjaśnienie warto porównać z pełnym tekstem Biblii i jego kontekstem. Jeśli zauważysz błąd lub tłumaczenie wymagające poprawy, skontaktuj się z nami.
Jana 17:2 Odnośniki i powiązane wersety
Poznaj wersety powiązane z tym fragmentem przez wspólny temat, nauczanie lub kontekst. Odnośniki biblijne pomagają porównywać różne miejsca Pisma Świętego i lepiej zrozumieć przesłanie danego wersetu. Wybierz obraz, aby przeczytać powiązany fragment, jego wyjaśnienie i komentarz biblijny.

Jana 10:28 (POLUBG) »
A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.

Jana 6:37 (POLUBG) »
Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

Jana 6:39 (POLUBG) »
A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.
Główny punkt interpretacyjny
Jezus zwraca uwagę na swoją boską władzę przy obdarzaniu życia wiecznego wszystkim, których Ojciec mu powierzył. Wypowiedź ukazuje, że więź między władzą Syna a powołaniem ludzi do życia wiecznego jest Bożą ustanowioną drogą zbawienia.
Kontext literacki
Fragment pochodzi z modlitwy Jezusa w Ewangelii Jana, gdzie ukazuje on misję Syna: władza nad wszystkimi ciałami i dar życia wiecznego dla tych, których Ojciec mu dał. Tekst podkreśla jedność między Ojcem a Synem i funkcję Syna jako mediator, który wykonuje Boży plan zbawienia. W kontekście całego rozdziału 17, temat to chwała Ojca poprzez objawienie i zbawienie ludzi.
Znaczenie teologiczne
Powołanie do życia wiecznego nie jest przypadkowe ani arbitralne; jest rezultatem Bożej inicjatywy i zaufania, które Ojciec powierza Synowi. Władza nad wszystkim ciałem nie ogranicza się do autorytetu politycznego, lecz obejmuje całe stworzenie w perspektywie przemienienia i życia wiecznego. W przekonaniu o boskiej suwerenności, Jezus potwierdza, że zbawienie ma charakter predystynowany i celowy, prowadzący do więzi z Bogiem dzięki wierze w Syna.
Powiązania z innymi częściami Pisma
Krótka myśl łącząca: Boża troska o ludzi jest centralna: powołanie, wierność Syna i obietnica życia wiecznego idą w parze, by ludzie mieli relację z Bogiem poprzez wiarę w Jezusa.
Pytania do refleksji
Podsumowanie
Tekst pokazuje, że życie wieczne jest Bożym darem, udzielanym przez Syna na podstawie Bożej woli i powołania. Władza Jezusa nad stworzeniem służy celowi zbawienia ludzi, aby poprzez wiarę w Niego wszyscy, których Ojciec Mu powierzył, mieli życie wieczne.
Krótkie cytaty z klasycznych komentarzy public domain
Adam Clarke: „Jesus, as the Mediator, has power to give eternal life to all whom the Father has given him.”
Albert Barnes: „The authority conferred on the Son for giving eternal life is exercised in the interest of the Father's design and the salvation of the elect.”
Matthew Henry: „The Son has power to give life to those given to him by the Father, that they might be brought to eternal life.”
Cross-references (kontekstowe wskazówki): Rz 8:30 – Boskie powołanie i chwała w życiu; J 6:37–40 – zbawienie ze strony Syna; 1 J 5:11–12 – życie wieczne poprzez Syna.