Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Jana 14:1 Jana 14:2 Jana 14:3 Jana 14:4 Jana 14:5 Jana 14:6 Jana 14:7 Jana 14:8 Jana 14:9 Jana 14:10 Jana 14:11 Jana 14:12 Jana 14:13 Jana 14:14 Jana 14:15 Jana 14:16 Jana 14:17 Jana 14:18 Jana 14:19 Jana 14:20 Jana 14:21 Jana 14:22 Jana 14:23 Jana 14:24 Jana 14:25 Jana 14:26 Jana 14:27 Jana 14:28 Jana 14:29 Jana 14:30 Jana 14:31



Jana 14:30 – „Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata, a on we mnie nic nie ma.”
Jezus zapowiada, że wkrótce nie będzie mówił swoim uczniom dłużej w sposób jawny. W tym krótkim stwierdzeniu ukazuje przyczyny: nadchodzi władca tego świata, czyli szatan w roli przeciwnika, oraz to, że nie ma w Jezusie niczego, co mógłby wykorzystać przeciwko ludziom. Uczniowie mają zaufać Bogu i Jego planowi, mimo że Jezus odchodzi fizycznie.
Kontekst biblijny
Tekst pochodzi z Wieczernika, gdy Jezus przygotowuje uczniów na Jego zbliżające się odejście i mówione słowa o miłości, pocieszeniu i prawdzie. W dalszym kontekście Jezus ujawnia, że Duch Święty będzie ich Pocieszycielem. Władca świata, czyli szatan, jest ograniczony: „we mnie nic nie ma” wskazuje na pełną jedność Jezusa z Ojcem oraz na to, że diabeł nie znajduje w Nim źdźródełko grzechu ani zdrady.
Interpretacyjne obserwacje
Skrót tematyczny
Powiązane fragmenty i krótkie wyjaśnienia
Łagodny praktyczny wniosek
Zaufanie Jezusowi w Jego odejściu prowadzi do gotowości służyć pod kierunkiem Ducha Świętego. W codziennym życiu nie szukajmy bezpośrednich odpowiedzi od Jezusa w widzialny sposób, lecz kroczyć w wierze, wiedząc, że On zapewni nam obecność i mądrość poprzez Ducha Świętego.
Wzmianki do znanych komentarzy public domain (w skrócie):
Matthew Henry zwraca uwagę na to, że Jezus przygotowuje uczniów na duchowe prowadzenie po Jego odejściu; Albert Barnes podkreśla, że „władca świata” ma ostatecznie ograniczoną władzę, a Jezus ma źródło zwycięstwa w swojej świętości; Adam Clarke podkreśla, iż „nic nie ma” w Jezusie w sensie duchowej czystości i odporności na zło.