Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Jana 10:1 Jana 10:2 Jana 10:3 Jana 10:4 Jana 10:5 Jana 10:6 Jana 10:7 Jana 10:8 Jana 10:9 Jana 10:10 Jana 10:11 Jana 10:12 Jana 10:13 Jana 10:14 Jana 10:15 Jana 10:16 Jana 10:17 Jana 10:18 Jana 10:19 Jana 10:20 Jana 10:21 Jana 10:22 Jana 10:23 Jana 10:24 Jana 10:25 Jana 10:26 Jana 10:27 Jana 10:28 Jana 10:29 Jana 10:30 Jana 10:31 Jana 10:32 Jana 10:33 Jana 10:34 Jana 10:35 Jana 10:36 Jana 10:37 Jana 10:38 Jana 10:39 Jana 10:40 Jana 10:41 Jana 10:42



Jana 10:35 — „Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone”
Kontekst literacki
Wypowiedź Jezusa należy do dalszej rozmowy o tożsamości Mesjasza i roli Jego misji. W kontekście Jana 10 Jezus broni swojej jedyności i autorytetu, a także ukazuje, że Słowo Boże działa poprzez ludzi, lecz to Słowo pozostaje nienaruszone. Odwołanie do Psalmów i tradycji Pisma ukazuje, że Bóg działa w historii w sposób zapewniający prawdę i zaufanie wobec Jego obietnic.
Znaczenie teologiczne
Główne znaczenie polega na uznaniu, że Pismo Boże ma absolutny autorytet i nie podlega ludzkim definicjom, wyobrażeniom czy interpretacjom; nawet wtedy, gdy ludzie używają plastycznych, metaforycznych sformułowań, Pismo pozostaje „nie naruszone” w swoim przekazie. To także przypomnienie, że Słowo prowadzi do prawdy o Bogu i Jego planie, a nie do ludzkich projektów.
Powiązania biblijne
Pytania do refleksji
Krótka konkluzja
Tekst J 10:35 przypomina, że Pismo Boże ma absolutny autorytet i nie ulega naruszeniu. Nawet gdy ludzie używają różnorodnych pojęć, aby mówić o Bożym Słowie, nie przesłania to jego prawdy ani skuteczności. Słowo Boże prowadzi wierzących ku prawdziwej poznania Boga i Jego przykazania, które utrzymują swoją niezawodność na przestrzeni wieków.
Powiązane myśli z klasyką komentarzy public domain: Matthew Henry zwraca uwagę na niezmienność Słowa w kontekście Bożej suwerenności; Albert Barnes podkreśla wagę rozróżnienia między ludzką mową a Bożym objawieniem; Adam Clarke akcentuje, że Pismo Boże nie zawiera błędów w swym przekazie, nawet gdy ludzie używają dookoła różnych określeń. Cytaty w skrócie: Henry — “Słowo Boże nie może być naruszone” (parafraza kontekstu), Barnes i Clarke, jeśli przytaczają analogicznie, potwierdzają autorytet i nieomylność Pisma w swoich komentarzach, lecz nie powtarzają dosłownie całych fragmentów bez kontekstu źródła.