Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Wyjścia 1 Wyjścia 2 Wyjścia 3 Wyjścia 4 Wyjścia 5 Wyjścia 6 Wyjścia 7 Wyjścia 8 Wyjścia 9 Wyjścia 10 Wyjścia 11 Wyjścia 12 Wyjścia 13 Wyjścia 14 Wyjścia 15 Wyjścia 16 Wyjścia 17 Wyjścia 18 Wyjścia 19 Wyjścia 20 Wyjścia 21 Wyjścia 22 Wyjścia 23 Wyjścia 24 Wyjścia 25 Wyjścia 26 Wyjścia 27 Wyjścia 28 Wyjścia 29 Wyjścia 30 Wyjścia 31 Wyjścia 32 Wyjścia 33 Wyjścia 34 Wyjścia 35 Wyjścia 36 Wyjścia 37 Wyjścia 38 Wyjścia 39 Wyjścia 40Verse
Wyjścia 9:1 Wyjścia 9:2 Wyjścia 9:3 Wyjścia 9:4 Wyjścia 9:5 Wyjścia 9:6 Wyjścia 9:7 Wyjścia 9:8 Wyjścia 9:9 Wyjścia 9:10 Wyjścia 9:11 Wyjścia 9:12 Wyjścia 9:13 Wyjścia 9:14 Wyjścia 9:15 Wyjścia 9:16 Wyjścia 9:17 Wyjścia 9:18 Wyjścia 9:19 Wyjścia 9:20 Wyjścia 9:21 Wyjścia 9:22 Wyjścia 9:23 Wyjścia 9:24 Wyjścia 9:25 Wyjścia 9:26 Wyjścia 9:27 Wyjścia 9:28 Wyjścia 9:29 Wyjścia 9:30 Wyjścia 9:31 Wyjścia 9:32 Wyjścia 9:33 Wyjścia 9:34 Wyjścia 9:35
Główna myśl interpretacyjna
Wyjścia 9:15 ostrzega przed Bożą ingerencją, która ma na celu ukazanie potęgi Boga nad opornym sercem faraona i narodem Egiptu. Słowo to ukazuje moment, w którym Bóg, działając z suwerenną narracją, wyciąga rękę i karze, by skłonić do nawrócenia, jednocześnie ukazując swoją suwerenność nad całą ziemią.
Kontekst literacki
Wypowiedź pojawia się w sercu serii plag nad Egiptem, które mają na celu wydobycie Izraela z niewoli. Wers 15 wyraża bezpośrednie ostrzeżenie Faraonowi: to Boży akt wytrącenia ludu i miasta, jeśli opór nie ustanie. Tekst podkreśla, że Boże wyrok nie jest przypadkowy, lecz celowy i proporcjonalny do zaciętości serca władcy oraz twardości Egipcjan w odrzucaniu boskiego poselstwa przez Mojżesza i Aarona.
Znaczenie teologiczne
Przesłanie ujawnia suwerenność Bożą w historii zbawienia: Bóg nie toleruje oporu wobec swoich planów, lecz posługuje się plagami jako narzędziami zmierzającymi do uwolnienia ludu wybranego. Jednocześnie ostrzeżenie nie jest jedynie o karze, lecz o możliwości nawrócenia i ujawnianiu chwały Boga poprzez uwolnione dary plagi i cudowną ochronę ludu Bożego.
Powiązania biblijne
Cross-references (krótkie powiązania):
Pytania do zastanowienia
Krótka konkluzja
Wyjścia 9:15 ukazuje, że Boża ingerencja w historię ma cel: dotrzeć do władz i narodu, skłonić ich do uznania Jego mocy i woli. Ostrzeżenie jest zarazem zaproszeniem do nawrócenia, pod sygnałem Bożej suwerenności nad zbawczą historią Izraela i całej ludzkości.
Uwagi redakcyjne nawiązujące do dawnych komentatorów
Kwoty: Adam Clarke podkreśla suwerenność Bożą, Henry i Barnes analizują charakter Bożej interwencji jako wymiar prawny i moralny wobec oporu. Krótkie wzmianki jako źródła interpretacyjne: „Bo teraz wyciągnę rękę i uderzę ciebie i twój lud zarazą” – to obraz Bożej bezpośredniej ingerencji, która ma skłonić do posłuszeństwa i uwolnienia Ludu Bożego.