Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
Wyjścia 1 Wyjścia 2 Wyjścia 3 Wyjścia 4 Wyjścia 5 Wyjścia 6 Wyjścia 7 Wyjścia 8 Wyjścia 9 Wyjścia 10 Wyjścia 11 Wyjścia 12 Wyjścia 13 Wyjścia 14 Wyjścia 15 Wyjścia 16 Wyjścia 17 Wyjścia 18 Wyjścia 19 Wyjścia 20 Wyjścia 21 Wyjścia 22 Wyjścia 23 Wyjścia 24 Wyjścia 25 Wyjścia 26 Wyjścia 27 Wyjścia 28 Wyjścia 29 Wyjścia 30 Wyjścia 31 Wyjścia 32 Wyjścia 33 Wyjścia 34 Wyjścia 35 Wyjścia 36 Wyjścia 37 Wyjścia 38 Wyjścia 39 Wyjścia 40



Główny punkt interpretacyjny
W wersecie Wyjścia 3:15 Bóg ujawnia swoje najważniejsze imię i tożsamość długotrwałą, by Izraelici mogli mieć pewność, że to On ich powołuje, prowadzi i przynagla do odpowiedzi na Jego wezwanie. Imię to łączy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, ukazując niezmienność Boga poprzez wieki.
Kontekst literacki
Adam Clarke podkreśla, że scena ta następuje po objawieniu Boga Powołanemu — Mojżeszowi — w krzewie płonącym. Bóg przekazuje Mojżeszowi misję uwolnienia ludu i w ten sam sposób ujawnia swoją tożsamość, by wierność Jemu była fundamentem całej drogi wyprawy Izraela. Imię, które „ma pozostać w pamięci po wszystkie pokolenia”, ma funkcję nie tylko potwierdzającą autorytet Boga, lecz także stanowiącą przymierze między Bogiem a ludem.
Znaczenie teologiczne
Imię wypowiedziane w 3:15 zawiera terytorium Bożej wieczności: „PAN, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba”. To wyznanie Jednego Boga, który nie jest abstrakcyjną ideą, lecz żywą Osobą związana z historią narodu. Wskazuje na spójność Bożego działania — od przymierzy z patriarchami po ich potomków. Deklaracja „to jest moje imię na wieki” potwierdza niezmienność Boskiej natury oraz Jego stałą obecność pośród ludu w ich powołaniu i wędrówce ku Ziemi Obiecanej.
Istotne powiązania biblijne
Refleksyjne pytania
Krótka konkluzja
Wyjścia 3:15 prezentuje Bóg jako trwałe źródło przymierza i tożsamości. Imię, które wyjawia Mojżeszowi — PAN, Bóg waszych ojców — łączy przeszłość z teraźniejszością i przyszłością narodu wybranego. To nie tylko deklaracja teologiczna, lecz zaproszenie do wiernej odpowiedzi i zaufania godnego świadectwa na drodze ku obietnicy Bożej obecności w ich życiu.
Uwagi edytorskie i źródła interpretacyjne
Motywy godności Imienia PANA i niezmienności Bożego działania wskazano w klasycznych komentarzach: Matthew Henry (fragmenty o tożsamości Boga), Albert Barnes i Adam Clarke. Krótkie notatki cytatów z tych autorytetów pojawiają się jako potwierdzenie tradycyjnego odczytania: Henry podkreśla, że imię to wyraża stały przymierny charakter Boga; Barnes zwraca uwagę na znaczenie genealogii przodków w zrozumieniu Bożej wierności; Clarke wyjaśnia znaczenie imienia jako klucz do rozumienia Bożej ingerencji w historii Izraela. Jeśli cytaty będą przytoczone, będą oznaczone w tekście jako krótkie fragmenty.