List do Efezjan 2:18 (POLUBG)

Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca. – to zdanie jest częścią długiego rozważania o jedności w Chrystusie i zjednoczeniu dawnych podziałów między Żydami a poganami. Paweł wskazuje, że przeszłe bariery, które dzieliły narody od ludu Bożego, zostały zniesione przez Chrystusa, a teraz wierzący mają wspólny dostęp do Ojca, „w jednym Duchu”.

Natychmiastowe tło tekstu

W kontekście listu do Efezjan, Paweł ukazuje Boży plan zjednoczenia ludu Bożego. Rozdział 2 zaczyna od duchowej śmierci i przemiany w Chrystusie; teraz autor podaje, że przynależność do Bożej rodziny nie zależy od przynależności etnicznej, lecz od Chrystusa i Ducha Świętego. Zjednoczenie ludu Bożego obejmuje zarówno Żydów, jak i pogan, dzięki temu sam Bóg jest źródłem przystępności do Ojca.

Co mówi tekst o Bogu i wierze

Werset uwydatnia trójjędzynową prawdę: przez Chrystusa mamy przystęp do Ojca, a jedność osiągamy „w jednym Duchu”. Bóg nie pozostawia ludzi w podziale; Jego działanie przez Chrystusa odwraca dawne bariery i umożliwia dialog z Bogiem jako rodziną. Przystęp do Ojca nie zależy od rytuałów, lecz od relacji z Chrystusem, a Duch Święty utrzymuje i podtrzymuje tę jedność.

Kluczowe pojęcia i obrazy

• Przystęp do Ojca – wyrażenie zapowiada bliski, pewny kontakt z Bogiem, dostępny dla obu stron dzięki Chrystusowi.
• jeden Duch – odnosi się do jedności duchowej wspólnoty w Chrystusie; Duch Święty scala ciało wierzących.
• obydwie strony – żydowska i poganina; podkreśla uniwersalny charakter Bożego zbawienia.

Powiązania z innymi tekstami

- Rzym 5:2: Przez łaskę mamy przystęp do łaski, co w kontekście Efezjan wskazuje, że przystęp do Boga jest rezultatyk działania Boga w Chrystusie, nie ludzkich zasług. Krótkie dopełnienie: przystęp jako dar Bożej łaski.

- Kol 1:20–22: Chrystus poprzez swą śmierć pojednał wszystko, przełamując bariery, które dzieliły między sobą narody, a to umożliwia pojednanie i przystęp do Ojca przez wiarę. Obie strony mają jednego Pana, jednego Ducha.

- Ef 3:12: W Nim mamy ufność i pewność przystępu; duchowy dostęp jest podstawą pewności naszej relacji z Bogiem.

Krótka, praktyczna aplikacja

Współczesne życie chrześcijańskie wymaga uznania, że przynależność do Boga nie zależy od przynależności kulturowej czy społecznej. Wierzący z każdego środowiska mają wspólną tożsamość w Chrystusie i wspólne doświadczenie Ducha Świętego. Budując wspólnotę w kościele, dążmy do praktycznej jedności: modlitwa, wzajemna cierpliwość, gotowość do pojednania i służby drugiemu bez różnic.

Podsumowanie

Efezjan 2:18 przypomina, że jedność Kościoła wynika z Bożego działania przez Chrystusa i podtrzymywana przez Ducha Świętego. Przystęp do Ojca jest darem otrzymanym poprzez wiarę, a jedność obu stron – Żydów i pogan – stanowi centralny element Bożego planu. W praktyce oznacza to bliską więź z Bogiem i współobywatelstwo w społeczności wierzących.