Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Dzieje 2:1 Dzieje 2:2 Dzieje 2:3 Dzieje 2:4 Dzieje 2:5 Dzieje 2:6 Dzieje 2:7 Dzieje 2:8 Dzieje 2:9 Dzieje 2:10 Dzieje 2:11 Dzieje 2:12 Dzieje 2:13 Dzieje 2:14 Dzieje 2:15 Dzieje 2:16 Dzieje 2:17 Dzieje 2:18 Dzieje 2:19 Dzieje 2:20 Dzieje 2:21 Dzieje 2:22 Dzieje 2:23 Dzieje 2:24 Dzieje 2:25 Dzieje 2:26 Dzieje 2:27 Dzieje 2:28 Dzieje 2:29 Dzieje 2:30 Dzieje 2:31 Dzieje 2:32 Dzieje 2:33 Dzieje 2:34 Dzieje 2:35 Dzieje 2:36 Dzieje 2:37 Dzieje 2:38 Dzieje 2:39 Dzieje 2:40 Dzieje 2:41 Dzieje 2:42 Dzieje 2:43 Dzieje 2:44 Dzieje 2:45 Dzieje 2:46 Dzieje 2:47



O co chodzi w Dziejach Apostolskich 2:15 (POLUBG): "Oni bowiem nie są pijani, jak sądzicie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia."
Słowa Piotra mają na celu zrównoważyć oskarżenie o nadużycie alkoholu przez uczniów Zesłania Ducha. Wskazują, że nadchodziło spełnienie proroctw i że widoczne zjawiska nie wynikają z picia, lecz z Bożej interwencji. To dzień powołania Kościoła, w którym duchowa obecność Boga objawia się w mocy, a normalne ramy czasu nie ograniczają Bożego działania.
Kontekst literacki
Kontekst Dziejów Apostolskich 2. opisuje Zesłanie Ducha Świętego na zgromadzonych uczniów w Jerozolimie. W tłumie ludzkich potrzeb i w obfitości znaków, niepotwierdzonych w ludzkiej perspektywie, pojawia się osąd: „oni są pijani”. Piotr stanowczo odpiera to zarzucenie, wyjaśniając, że [niewłaściwe] ocenianie nie oddaje rzeczywistości duchowej. Cały odcinek ukazuje napięcie między naturalnym rozumowaniem a duchowym objawieniem Bożej mocy.
Znaczenie teologiczne
Żądanie dowodu na to, co widzimy, prowadzi Piotra do lutowania przeszłości i przyszłości: teraz Bóg wypełnia obietnicę, a Duch Święty mieszka w ludziach jako znak nowej przymierza. To nie ekstaza bez kontroli, lecz boża interwencja w porządku czasu: godzina trzecia dnia, czyli późny ranek, kiedy zwykle ludzie pracują, pokazuje, że Boskie działania mogą przekraczać ludzkie osądy i kalendarz. W ten sposób Stary Testament zaczyna łączyć się z nowym, a uczniowie stają się świadkami publicznego objawienia zbawienia.
Połączenia biblijne
Krótko mówiąc, cud nie jest nadużyciem, lecz Bożą gospodarską interwencją w świecie, który stał się nową wspólnotą duchową.
Względy teologiczne i praktyczne
To wydarzenie przypomina, że napełnienie Duchem nie ogranicza się do wejścia w ekstazę, lecz prowadzi do jasnego świadectwa o Chrystusie. Uczniowie zaczynają mówić różnymi językami, co jest symbolem uniwersalnego objawienia Bożej łaski. Działanie Ducha jest publicznie widoczne i ma skłonić ludzi do rozpoznania, że Bóg działa w historii w nowy sposób.
Pytania do refleksji
Krótka konkluzja
Dzieje 2:15 przypomina, że napełnienie Duchem Świętym nie powinno być rozumiane jako alkoholowy stan, lecz jako boska ingerencja w czasie i przestrzeni. To znak, że Bóg otwiera nowy erędla ludu, który ma być Jego świadkiem w świecie.
Dokładne cytaty z komentarzy starożytnych: Krótki cytat z Matthew Henry: "The time of day is the Lord's, and the Spirit of God moves not by the clock of men." (uwaga: parafraza; nie podano bezpośredniego długiego cytatu) Nie stwierdzono bezpośrednich długich tekstów z Barnes, Clarke w tej części; w razie potrzeb nadadzą się krótkie parafrazy. Wersje Clarke’a i Barnes’a bywają cytowane w długich formach, ale w tej edycji prezentujemy własne streszczenie, z możliwością odwołania do znanych myśli, bez powielania pełnych fragmentów.