Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaVerse
Dzieje 10:1 Dzieje 10:2 Dzieje 10:3 Dzieje 10:4 Dzieje 10:5 Dzieje 10:6 Dzieje 10:7 Dzieje 10:8 Dzieje 10:9 Dzieje 10:10 Dzieje 10:11 Dzieje 10:12 Dzieje 10:13 Dzieje 10:14 Dzieje 10:15 Dzieje 10:16 Dzieje 10:17 Dzieje 10:18 Dzieje 10:19 Dzieje 10:20 Dzieje 10:21 Dzieje 10:22 Dzieje 10:23 Dzieje 10:24 Dzieje 10:25 Dzieje 10:26 Dzieje 10:27 Dzieje 10:28 Dzieje 10:29 Dzieje 10:30 Dzieje 10:31 Dzieje 10:32 Dzieje 10:33 Dzieje 10:34 Dzieje 10:35 Dzieje 10:36 Dzieje 10:37 Dzieje 10:38 Dzieje 10:39 Dzieje 10:40 Dzieje 10:41 Dzieje 10:42 Dzieje 10:43 Dzieje 10:44 Dzieje 10:45 Dzieje 10:46 Dzieje 10:47 Dzieje 10:48



Znaczenie wersji Dziejów Apostolskich 10:2 (POLUBG)
Znaczenie w jednym zdaniu: Sługa Boży, Wezydor (Corneliusz) i całe jego domostwo byli pobożni, bojący się Boga, hojnie dawali jałmużnę i utrzymywali regularną modlitwę — to zapis przykładu bojaźni Bożej w codziennym życiu, które otwiera drogę Bożej łasce.
Kontekst biblijny
Dzieje 10 opisuje spotkanie Piotra z Korneliuszem, rzymskim centurionem na obczyźnie, który boi się Boga i modli, a jednocześnie czyni jałmużny. Korneliusz był poganinem, lecz „pobożnym i bojącym się Boga” według żydowskiego rozumienia pobożności, co ukazuje szeroką misję ewangelii wkraczającą w pogranicza żydowsko-pogańskie. Wers 2 ilustruje charakter domu Korneliusza, który łączy wiarę z praktyką miłości i modlitwy.
Główne obserwacje interpretacyjne
Krótka lista tematów
Powiązania z innymi fragmentami
1) Działanie modlitwy i jałmużny w życiu wierzących (Dz 3:4-7): Pokazuje, że modlitwa i jałmużna często idą w parze z działaniem Bożej łaski w życiu wspólnoty.
2) Bojaźń Boża a otwartość na ewangelizację (Dz 2:37-39): Prawdziwa bojaźń Boża prowadzi do posłuszeństwa słowu i otwartości na misję.
3) Korneliusz w kontekście pogan a dar Ducha (Dz 11:14): Podkreśla, że Boża łaska prerogatywnie działa w tych, którzy szukają Pana w wierze i modlitwie.
Praktyczny wniosek
Życie pobożnego człowieka ma widzialny wpływ na dom i społeczność: modlitwa, jałmużna i bojaźń Boża łączą te sfery, otwierając sposób na Boże prowadzenie w najmniejszych domostwach i większych planach Jego królestwa.
Wypowiedzi klasyków (krótka notka)
1) Matthew Henry: „Pobożność i bojaźń Boga, nie tylko w sercu, lecz w całym domu, są źródłem czynów miłości i hojności.”
2) Albert Barnes: „Dary jałmużny to potwierdzenie wiary, która działa przez miłość; modlitwa zaś jest źródłem duchowego poruszenia.”
3) Adam Clarke: „Korneliusz żył życiem pobożnym, które odzwierciedlało prawdę, iż Boża łaska nie ogranicza się do wybranych narodu, lecz obejmuje wszystkich, którzy gorliwie ją poszukują.”
Uwagi końcowe
Wers ten zachęca do spojrzenia na domowe praktyki jako na ważny element bożej misji — modlitwy, jałmużny i bojaźni Bożej, które otwierają drogę Bożemu działaniu w świecie.
Cross-references: Dz 3:4-7 — modlitwa i uzdrowienie; Dz 2:37-39 — nawrócenie i prowadzenie Ducha; Dz 11:14 — Boża łaska w poganach.