Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
2 Kronik 1 2 Kronik 2 2 Kronik 3 2 Kronik 4 2 Kronik 5 2 Kronik 6 2 Kronik 7 2 Kronik 8 2 Kronik 9 2 Kronik 10 2 Kronik 11 2 Kronik 12 2 Kronik 13 2 Kronik 14 2 Kronik 15 2 Kronik 16 2 Kronik 17 2 Kronik 18 2 Kronik 19 2 Kronik 20 2 Kronik 21 2 Kronik 22 2 Kronik 23 2 Kronik 24 2 Kronik 25 2 Kronik 26 2 Kronik 27 2 Kronik 28 2 Kronik 29 2 Kronik 30 2 Kronik 31 2 Kronik 32 2 Kronik 33 2 Kronik 34 2 Kronik 35 2 Kronik 36Verse
2 Kronik 26:1 2 Kronik 26:2 2 Kronik 26:3 2 Kronik 26:4 2 Kronik 26:5 2 Kronik 26:6 2 Kronik 26:7 2 Kronik 26:8 2 Kronik 26:9 2 Kronik 26:10 2 Kronik 26:11 2 Kronik 26:12 2 Kronik 26:13 2 Kronik 26:14 2 Kronik 26:15 2 Kronik 26:16 2 Kronik 26:17 2 Kronik 26:18 2 Kronik 26:19 2 Kronik 26:20 2 Kronik 26:21 2 Kronik 26:22 2 Kronik 26:23

2 Kroniki 26:4 (POLUBG): Kontekst i znaczenie
Wers 26:4 opisuje panowanie Jotama (Jótama), syna Abia, nad Judą, i podkreśla, że czynił to, co prawe w oczach PANA, według wszystkiego, co czynił jego ojciec Amazjasz. W kontekście całej kronikarskiej narracji to zdanie funkcjonuje jako potwierdzenie linii królów, których częste odwoływanie się do "postępowania w oczach PANA" ma na celu ukazanie wierności Jahwe w rządzeniu. Zarys kronikowy stawia na pierwszym miejscu sprawy religijne i moralne – nawet wówczas, gdy król panuje nad potężnym państwem, pozostaje zobowiązany do wiernego czuwania nad przymierzem i kultem Boga.
Główne znaczenie wersetu
To stwierdzenie jest krótką, lecz silną deklaracją o charakterze władcy. Jotam nie odcina się od religijnego i moralnego wzorca zaproponowanego przez Amazjasza; kontynuuje to, co uznawane było za prawe w obrazie Bożym. W praktyce oznacza to, że władzę wykorzystuje z pokorą i wiernością Bogu, troszcząc się o to, by naród trzymał się Bożych przykazań — zarówno w sferze kultu, jak i obyczajów.
Główne motywy
Powiązania biblijne
– 1 Kronik 25–29: opisuje podobny motyw władców, którzy utrzymują dobrą relację z Bogiem i prowadzą reformy religijne. Krótko przypomina, że królowie, którzy kontynuują dziedzictwo Amazjasza, przynoszą stabilność duchową narodowi.
– 2 Kroniki 14–16 (Akhazja i Asa): pokazują model, że wierność Bogu idzie w parze z pomyślnością państwa; odwrót od Boga prowadzi do kryzysów.
– 2 Kroniki 25–26 (Amazjasz, Jotam): bezpośrednio łączy się z kontekstem, ukazując kontynuację wierności w linii królewskiej.
Refleksja praktyczna
Współczesny czytelnik może zastanowić się, jak na co dzień objawiać wierność Bogu w obowiązkach zawodowych i społecznych. Wierność Bogu nie musi być odseparowana od polityki czy zajmowanych stanowisk; może przejawiać się w rzetelności, sprawiedliwości, opiece nad potrzebującymi i w uczciwym prowadzeniu spraw publicznych.
Wnioski
Wers ten podkreśla ideę kontynuowania dobra władzy zgodnie z Bożym obrazem. Jotam jako władca, który czyni to, co prawe w oczach PANA, staje się przykładem dla narodu, że prawdziwa siła państwa leży w posłuszeństwie Bogu i wierności Jego zasadom.
Krótkie odniesienia
Powiązane myśli: wierność Bogu prowadzi do pokoju wewnętrznego i stabilności społeczeństwa; odchodzenie od Jego drogi prowadzi do kryzysów i potknięć królestwa. Identyczny ton widoczny jest w relacjach między Amazjaszem a Jotamem oraz w opisach innych królewskich reform.