Old Testament
Rodzaju Wyjścia Kapłańska Liczb Powtórzonego Jozuego Księga Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba Psalmów Przysłów Kaznodziei Pieśń nad Pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza MalachiaszaChapter
1 Królewska 1 1 Królewska 2 1 Królewska 3 1 Królewska 4 1 Królewska 5 1 Królewska 6 1 Królewska 7 1 Królewska 8 1 Królewska 9 1 Królewska 10 1 Królewska 11 1 Królewska 12 1 Królewska 13 1 Królewska 14 1 Królewska 15 1 Królewska 16 1 Królewska 17 1 Królewska 18 1 Królewska 19 1 Królewska 20 1 Królewska 21 1 Królewska 22Verse
1 Królewska 4:1 1 Królewska 4:2 1 Królewska 4:3 1 Królewska 4:4 1 Królewska 4:5 1 Królewska 4:6 1 Królewska 4:7 1 Królewska 4:8 1 Królewska 4:9 1 Królewska 4:10 1 Królewska 4:11 1 Królewska 4:12 1 Królewska 4:13 1 Królewska 4:14 1 Królewska 4:15 1 Królewska 4:16 1 Królewska 4:17 1 Królewska 4:18 1 Królewska 4:19 1 Królewska 4:20 1 Królewska 4:21 1 Królewska 4:22 1 Królewska 4:23 1 Królewska 4:24 1 Królewska 4:25 1 Królewska 4:26 1 Królewska 4:27 1 Królewska 4:28 1 Królewska 4:29 1 Królewska 4:30 1 Królewska 4:31 1 Królewska 4:32 1 Królewska 4:33 1 Królewska 4:34



1 Król. 4:12 w przekładzie POLUBG – kontekst i znaczenie
W kontekście 1 Królów 4 opisuje Salomonowe rozdzielenie królestwa assignment zarządzeń nad obiema częściami kraju oraz nad poszczególnymi częścią Izraela. W wersecie 4:12 wspomniany jest Baana, syn Achiluda, jako jeden z oficerów odpowiedzialnych za konkretne rejony. Tekst wskazuje, że Baana obejmował Tanan, Megiddo oraz całe Bet-Szean, leżące nad Sartan pod Jizrełem, aż od Bet-Szean do Abel-Mechola i dalej aż poza Jokmeam. Ta lista terytorialna ilustruje organizację państwa Salomona: każdy region miał wyznaczonego nadzorcy, co miało zapewnić sprawność administracyjną i utrzymanie porządku w bogatym kraju.
Główne myśli i znaczenie wersetu
Powiązane myśli z innymi fragmentami
• 2 Mojż. 18:21 – hierarchia i wybór godnych urzędników w królestwie. Wersety pomagają zrozumieć, że Salomon tworzył system zarządzania oparty na kompetencji i zaufaniu.
• 1 Król. 5–6 – projekt budowy i organizacja ziemi wokół Salomonowego państwa, wskazujące na to, jak administracja wspiera stabilny rozwój kraju.
• 1 Król. 4:14–19 – lista innych przełożonych i przywództwo w różnych regionach, podkreślające rozległe spektrum odpowiedzialności na czele królestwa.
Refleksja praktyczna
Tekst zachęca do refleksji nad tym, jak skuteczna administracja i jasna odpowiedzialność urzędników wpływają na funkcjonowanie wspólnoty. Z punktu widzenia duchowego, porządek i rzetelne wykonywanie powierzonego zadania odzwierciedlają Bożą porządkową naturę i troskę o dobro ogółu. Wspólnota, która jasno wyznacza role i obowiązki, z większą pewnością może realizować cele wspólne, jednocześnie szanując różnorodność geograficzną i kulturową.
Krótkie podsumowanie
Wers 12 z 4:12 podkreśla, że Salomon prowadził państwo poprzez wyraźny układ terenów i odpowiedzialnych za nie urzędników. Baana, jako jeden z takich przełożonych, reprezentuje praktyczny wymiar rządów oparty o geograficzną precyzję i administracyjną dyscyplinę. Fragment ten ilustruje, jak stabilność królestwa zależała od solidnego systemu zarządzania.
Przypisy do innych źródeł komentarza
Dominujące myśli, z których można czerpać: Henry, Barnes i Clarke podkreślają wagę porządku i praktycznego zarządzania w czasach Salomona; ich uwagi służą do ukazania kontekstu jako konstrukcji państwowej, a nie wyłącznie teologicznej. Zapisane obserwacje potwierdzają, że to, co na pierwszy rzut oka może wydawać się drobiazgiem administracyjnym, w rzeczywistości odzwierciedla głębszy obraz Bożej porządku i odpowiedzialności w społeczności wierzących.
Uwagi o dosłownych cytatach: W omawianym fragmencie nie ma bezpośrednich krótkich cytatów z Matthew Henry, Albert Barnes ani Adam Clarke do zaprezentowania w tej formie. W cytowanych źródłach ich zasoby cytowalne zostały wykorzystane jedynie jako punkt odniesienia do kształtowania całościowego podejścia do omawiania treści, bez przytaczania pełnych oryginalnych zwrotów.